Havezatenpad Markelo - Rijssen krt 18 en 19

Dinsdag 23-06-2026

We parkeren op het parkeerterreintje in Markelo waar we gisteren ook stonden. Vanmiddag worden temperaturen rond de 30 graden verwacht, dus we stellen het OV uit tot de hete middag en gebruiken de ochtendkoelte om te wandelen. En inderdaad lukt het ons om voor 9 uur in de benenwagen te klimmen.

We wandelen over landwegen, deels zand en grint, en deels asfalt. Gelukkig wandelen we regelmatig in de schaduw van bomen langs de weg of doordat we door bossen of landgoederen wandelen. We passeren een boerderij waar een boer zijn eigen hunebed naast zijn boerderij heeft aangelegd. Een andere boer heeft de akkerrand ingezaaid met o.a. korenbloem.

Wat mooi is, is natuurlijk voor iedereen verschillend. Het mooiste deel van de tocht van vandaag loopt over de Borkeld en langs het Elsenerveen.
De stikstofneerslag is hier ondanks de nabijheid van de A1 nog beperkt, en we zien voor mij leuke planten als liggend walstro, dwergviltkruid en zomerfijnstraal groeien tussen de dopheide door. Aan het eind lopen we door een bos van jeneverbesstruiken. Volgens het info bordje is de A1 speciaal met een bocht aangelegd om dit

bos te sparen. Wanneer we de A1 overgestoken zijn, komen we snel in de buurt van Rijssen. We passeren een smalspoorbaan en bekijken de treintjes die op het station staan opgesteld.

Op de eerste van de twee kaarten staan geen havezaten, maar toch passeren we een mooi landhuis.

Totaal gewandeld:
Oldenzaal - Rijssen : 100+ kilometer.

Overijssels Havezatenpad: Diepenheim - Markelo Krt 16 en 17.

Maandag 22 juni 2026
Onze campingburen Jan en Henriëtte bieden spontaan aan om ons weg te brengen. We parkeren onze auto op een parkeerplaats vlak bij bushalte Larenseweg. De buurtjes brengen ons verder naar Diepenheim. Daarna rijden zij naar de camping, en wij wandelen.

Huize Diepenheim zien we aan de overkant van de weg liggen. De tuinen van Kasteel Warmelo zijn helaas gesloten. We passeren het oude en het nieuwe kerkhof.

De route voert ons langs akkers met diverse soorten gewassen als aardappels, mais en nog iets wat ik me niet meer herinner. Ondanks de open akkers valt de zon mee: er staan voldoende bomen langs de weg.

Na huize Westerflier raken we het pad kwijt. De bordjes zijn niet duidelijk, en wijzen een andere kant uit dan de gedownloade route en de kaartjes in het wandelboekje. Met wat zoeken komen we er uit. De nieuwe route kent meer provenciale weg dan de oude route. Meer verkeer dus ook. Helaas.

Na het oversteken van de spoorbaan wandelen we langs de Schiebeek. 4 kilometer graskade. Een conditietrainer. Er zijn hier wel meer bloeiende planten dan in het bos, bijvoorbeeld Grote valeriaan en glad walstro,

Vlak voor Markelo klimmen we de Markelose berg op. Er is een schuilhut voor onderduikers uit WO2 nagebouwd.

Totaal gewandeld Oldenzaal - Markelo: 88 kilometer.

Overijssels havezatenpad: Goor - Diepenheim. Krt 14-15

Donderdag 18 juni 2026

We parkeren in Diepenheim. Waar de voorgaande dagen vaak regenachtig en bewolkt waren, belooft het vandaag een hete en zonnige dag te worden. Vanwege de te verwachten hitte willen we op tijd wandelen. Twee bussen brengen ons in redelijke tijd naar de bushalte met de naam Wiener Bentelerscheidingsweg. Wat Wenen hiermee te maken heeft is me een raadsel.

We lopen langs Havenzate Wegdam. Een fraai kasteel-achtig landhuis. De boerderijen hier hebben zwart met gele luiken.

Daarna passeren we Havezate Weldam. Deze heeft een prachtige siertuin, die voor 3 euro te bezichtigen is. Niet duur, maar vanwege de oplopende temperatuur doen we het niet.

Vlakbij Diepenheim vertelt een tuinman ons dat de luiken met witte driehoeken op een zwarte achtergrond bij dit landgoed hoort.

Ten slotte lopen we langs Nijenhuis.

Vandaag gelopen: 8 kilometer.
Totaal gelopen: Oldenzaal - Diepenheim, 75 kilometer.

Havezatepad: Bushalte 't Aafje - Goor. Krt 13-14

Woensdag 17 juni 2026

Voor de 4e keer parkeren we bij station Delden. We hoeven niet lang te wachten voor een bus ons naar bushalte 't Aafje brengt. De buienradar voorspelde vanmorgen vroeg tussen 12 en 15 uur regen, maar voorlopig is het droog.
De wandeling is afwisselend, door bossen, akkers en weilanden. Na een half uur bereiken we de zijarm van het kanaal van Twente dat naar Almelo loopt. Er is redelijk wat vrachtvaart op het water. Blijkbaar gaat het hier goed met de maak-economie.

Daarna volgen we het (zij)kanaal van Twente, we steken een brug over en volgen het hoofdkanaal. . Twee kilometer voor de Cottwicherbrug slaan we schuin links af. Even verderop moeten we volgens een bordje rechtsaf. Een bordje eigen weg - verboden toegang zegt wat anders. We wagen het er toch maar op, aannemend dat de padbeheerder een uitzondering heeft weten te bedingen.

In pannenkoekenrestaurant 'de Markenrichter' eten we een pannekoek en drinken thee en koffie. Ook dit restaurant valt onder het landgoed Twickel. De luiken zijn zwart met wit, en de uitbaatsters huurt het.

In de bermen groeit de zwarte toorts. Waarom die zwarte toorts zwart genoemd wordt, is me niet duidelijk, want de bloemen zijn geel met een licht tot donkerbruin hArt. Het begint te regenen. Helaas. We schuilen even op een rustplek.

Vanaf het erf van een boerderij komt de liefste waakhond die ik ooit heb ontmoet, ons tegemoet rennen. Zwart, middelhoog, en met een overactieve kwispelstaart. Hij loopt spontaan een stuk met ons mee. Een kleine kilometer verder komt een 'local' met zijn hond ons tegemoet. Hij neemt de waakhond meer terug naar zijn eigenaar.

Vlak voor het einde van het pad lopen we verkeerd, op een plek waar twee palen met bordjes vlak na elkaar staan. Jammer, want nu missen we de bus. We krijgen 50 minuten om ons geduld te oefenen. Het hoofdstuk Delden en Twickel if afgerond.

Gelopen: Vandaag ongeveer 12 km.
Totaal Oldenzaal Goor, 67 km.

Havezatenpad: Delden - 't schaafje. Krt 11-12

Dinsdag 16 juni 2026.

Voor de derde keer parkeren we bij het station in Delden. Het eerste stukje, nsar het kasteel Twikkel ten noorden van Delden, hebben we gisteren gelopen.

Na het kasteel lopen we verder. Bij de Noordmolen wordt onderhoud gepleegd aan een brug, en daarvoor is keurig een omleiding bewegwijzerd.

In het boekje is een havezate Dubbelink aangegeven, maar de eigenlijke havezate is vervangen door een boerderij, naar ik begrijp op een iets andere plek.

Bij bushalte 't Schaafje aan de N741 pakken we de bus terug naar Delden. Het is ook de derde korte wandeling, minder dan 10 kilometer, maar morgen belooft een zware etappe te worden. En lang, én heet.

Totaal gelopen:
Oldenzaal - 't Schaafje: 54 km.

Havezatenpad: Beckum - Delden. Krt 9-10

Maandag 15 juni 2026

We parkeren bij het station Delden. We nemen even een momentje om de handmatige wisselbediening te fotograferen. We appen het naar een familielid die hier fantastische kinderherinneringen aan blijkt te hebben.

We nemen de trein en bus naar Beckum.
In Beckum pakken we het spoor snel weer op. Jos heeft tot twee keer toe gelijk :)

We volgen een 'kerkepad', wat door de boeren vroeger gebruikt werd om's zondags naar de kerk te gaan.

We komen door een mooi heideveld. Jos en ik raken in discussie of het afgeplagd of afgebrand is. We komen er niet uit. Opnieuw zien we de kleine zonnedauw.

Vlak bij Delden lopen we langs de oude Joodse begraafplaats. Stevig op slot. Onvoorstelbaar dat dat nodig is om een begraafplaats veilig te houden.

We lopen nog even door Delden . Tot deze vakantie had ik zelden of nooit van Delden gehoord. Het beeld wat ik verwachtte was een nieuwbouwstad met moderne wijken. Maar het heeft een leuk oud centrum, en veel villa's. We bezoeken het Zoutmuseum. Goede uitleg van de zoutwinning in Boekelo en omgeving, en van de zoutwinning en zouthandel wereldwijd.

Daarna lopen we door naar kasteel Twikkel. Helaas niet te bezoeken. Het ziet er wel bewoond uit, wat conform de wens van de laatste barones zou zijn.

Totaal gewandeld:
Oldenzaal - Delden: 46 km.

Havezatenpad : Enschede kennispark - Beckum. Krt 6-8

13 juni 2026?

Als we in Beckum bij de R.K. kerk hadden geparkeerd, hadden we de bus nog gehaald. Doordat ik te netjes wil zijn, en niet eventuele misgangers wil blokkeren, moeten we een half uur wachten op de volgende. De weersverwachting is een paar lichte buien verspreid over de dag.

Toch beginnen we rond 10 uur met onze wandeling vanaf Enschede Kennispark. We volgen de spoorbaan, slaan linksaf en steken het Twentekanaal over. We lopen over stiewelpaden, 'Stiewel' is het Twentse woord voor stevige laars of hoge schoen. Ik had modderpaden verwacht, maar dat valt ondanks de regen deze week reuze mee. Die laarzen heb je alleen nodig als je van de smalle houten brugplanken in de modder zou vallen. Vreemd genoeg wordt na het laatste bruggetje het pad opeens wel modderig.

In de jaren 60 sloten de kolenmijnen. Kortgeleden werd de gaskraan in Groningen dicht gedraaid. Nu wordt er in Nederland toch niet meer uit de grond gehaald? Niets is minder waar. Twente is een van de 3 plaatsen in Nederland waar zout uit de grond wordt gehaald.

In het landschap staan op verschillende plaatsen kleine groene schuurtjes. In Boekelo zien we een zwarte boortoren.

Voordat we in Boekelo komen, lopen we eerst nog door Christiana land, een vrij uitgebreide natuurbegraafplaats. We verliezen wat tijd en energie als we hierna de route even kwijt raken.

In Boekelo nemen we de tijd voor een 'bakkie'. We overleggen even wat we zullen doen: Doorlopen naar Beckum, of hier stoppen. We besluiten door te lopen.

In een klein moerasgebiedje ontdekt mijn onvolprezen Jos een onooglijk plantje: de kleine zonnedauw. Een prachtige vondst!

We passeren een van de drie Twickel boerderijen, te herkennen aan hun wit met zwarte luiken. Daarna lopen we langs een boerderij van waaruit een agressief blaffende hond de weg op rent en ons de weg verspert. We trekken ons niets van hem aan en hij valt niet aan. De zandweg geeft Jos het gevoel dat we hier ook in de middeleeuwen haddne kunnen lopen. Wanneer we bijna bij Beckum zijn, zien we de tweede van de drie Twickelboerderijen.

Verschillende keren heeft het gedreigd om te gaan regenen: donkere wolkenpartijen en plotselinge koude windvlagen. Elke keer dreef het over of langs zonder los te barsten. Maar zodra we in de auto wegrijden, begint het te regenen.

Vandaag gelopen: Enschede Kennispoort - Beckum: 39-23=16 km

Totaal gelopen: 39 km.

Havezatenpad Hanzepoort - Enschede kennispark krt 3 - 5

Donderdag 11 juni 2026

In Enschede zien we keurige bordjes P&R bij station Enschede Kennispark. Helaas is er een omleiding. De parkeerplaats bij het Colosseum, vermoedelijk de P&R, is voor een evenement afgezet. We parkeren de auto een eindje verder op een bijna verlaten parkeerplaats. De NS en 9292 geven verschillende mogelijkheden om naar Oldenzaal - Hanzepoort te komen. Helaas allemaal met een aanzienlijke reistijd van wandelen, sprinter, trein en bus. Uiteindelijk kiezen we er een, alle opties lijken even slecht.
Het is daardoor pas 12 uur als we bij bedrijventerrein Hanzepoort uit de bus stappen. We zetten er stevig de pas in. Net als gisteren lopen we door een afwisselend landschap, meer met meer bos en minder groente en graan akkers. De bossen zijn vanuit plantkundig oogpunt niet bijzonder. Maar misschien let ik er te weinig op.

In Lonneker trakteren we onszelf in een ijssalon op thee en koffie. Onderweg naar Lonneker stegen we geleidelijk. Het is duidelijk dat Lonneker een oude plaats is. In de ijssalon ligt een plaatselijk nieuwsblaadje "Op en um de bult".

Op een punt ontbreekt een bordje. Het paaltje wandelknooppunt w21 is verdwenen. De bewoners eigenaren hebben uitgebreide bordjes opgehangen dat het eigen terrein is, toegankelijk voor bewoners, op eigen risico voor uitsluitend bestemmingsverkeer etc. De bewegwijzering ontbreekt. We lezen het als een beleefd geformuleerde verwoording van: "verboden toegang - hoepel op".

Maar de omweg leidt ons naar een vrij drukke plaatselijke weg. Jammer. Gelukkig komen we zonder kleer- of lijfscheuren er door. vanaf deze weg is de route wel toegankelijk. Hm.

Over het kennispark lopen we naar het station en de auto.

Gelopen:
Vandaag: 14 km.
Oldenzaal station - Enschede station kennispark: 23 km.

Havezatenpad: Oldenzaal - Hanzepoort Krt 1-2

Woensdag 10 juni 2026

We parkeren op de P&R in Oldenzaal, waarschijnlijk het enige spoorstation in Nederland met gratis schone toiletten. Ik mis een mooie start paal die uitschreeuwt: HIER BEGINT HET OVERIJSSELSE HAVEZATENPAD!
Wel zijn er de bekende kleine maar herkenbare bordjes die de route aangeven. Ook het Marskramer pad komt vlaks langs dit station. De twee paden lopen in het begin samen op.

Havezaten zijn oude, versterkte boerderijen, behorend aan ridders en andere landadel. Soms hadden ze de vorm van een kasteel, maar de meesten zijn in de Napoleontische tijd afgebroken in het kader van gelijkheid en broederschap. Napoleon werd later keizer, dus die gelijkheid moeten we niet te letterlijk nemen.

We lopen langs indrukwekkende landgoederen en landhuizen, daterend uit de tijd van de textielbaronnen. Landgoederen en parken baden in een heerlijk zonnetje, met af en toe een wolk waardoor het niet warm en heet wordt. Daar helpt natuurlijk ook het uitgebreide bladerdak van de bomen aan mee.

Op een paar punten moeten we de route zoeken en een keer lopen we een eind terug. Ook hebben we de indruk dat de route deels verlegd is en langer geworden is. Floristisch is de route niet bijzonder: vaste lupine en puntwederik vormen de hoogtepunten. Een stel komt ons tegemoet met een wandelnet-boekje in de hand. Ze lopen het Marskramerpad. Tegen het einde van onze tocht gaat het regenen. Gelukkig is de halte niet ver meer.

Gelopen:
Oldenzaal staion - Oldenzaal Hanzpoort: 9 km.

Vrije wandeling: Hoek van Holland - Maassluis

Vrijdag 19 september 2025

Het is een heerlijke nazomerochtend wanneer we in Hoek van Holland bij de Stena line, het oude stationsgebouw, uit de bus stappen.

We steken de spoorbaan en de weg over, en volgen het fietspad naar rechts. Het fietspad voert ons omhoog de dijk op. Vanaf hier hebben we een goed overzicht over de Nieuwe Waterweg en de Stena terminal en schepen. Op de oever staat een hele serie vrachtwagens bij een douanekantoor.

Aan het eind gaan we rechtsaf, steken de rotonde over en volgen de weg links-rechts-links tot we over de Maeslantkeringweg langs het water lopen. We delen de weg met een enkele auto, veel fietsres en een paar wandelaars.

Bij de Maeslantkering eten we de lunch. Of beter gezegd: Jos doet dat; de mijne ligt vergeten thuis. Langs de waterkant zien we grote zandkool, koningskaars, bezemkruiskruid, muskuskaasjeskruid, slangekruid en zulte.

Links van ons passeren we twee keer een bunkercomplex uit de tweede wereldoorlog. Kwalitatief stevig, want iemand heeft geprobeerd een van de twee op te blazen en dat is maar gedeeltelijk gelukt.

Op de nieuwe waterweg vaart veel vrachtverkeer. Opvallend is het grote aantal binnenschepen.

Bij Maassluis zien we de gele M van een metrostation, en een vriendelijke inwoonster wijst ons hoe we er kunnen komen. Het OV brengt ons efficient en snel terug naar Den Haag.

Gelopen: p.m. 8 km.

Graafschapspad: Borculo - Ruurlo

Dinsdag 26 augustus 2025

In Ruurlo parkeren we bij het station, en Arriva brengt ons snel naar Borculo. Het belooft een warme dag te worden, en we zijn daarom luchtig gekleed. Het is geen lang traject, een kilometer of 7. Vanaf halte Cycloonpark lopen we via een parkje naar een buitenwijk van Borculo.

Net als tijdens de voorgaande wandelingen komen we veel fietsers tegen. Dat geldt de hele dag. Bij boerderijmuseum 'de Lebbenbrugge' drinken we een kopje thee/koffie. Eenvoudig, vriendelijk, goed en niet duur.

We passeren verschillende boerderijen. Peuters spelen zonder zorgen op het erf langs de weg zonder dat er een hek is. Heerlijk land als kinderen zo onbezorgd en veilig kunnen opgroeien.

De 7 kilometer zijn snel voorbij. In Ruurlo gekomen lopen we door het 'oude' winkelcentrum en komen bij het station. Er resteert nog zo'n 22 kilometer, maar misschien gaan we morgen naar huis.

Tot nu toe gelopen:
a) Zutphen - Ruurlo (49 km)
b) Kasteel Slangenburg - Zutphen (52 km)
Nog te gaan: 71-49 = 22 km

Graafschapspad: Almen - Lochem

Vrijdag 22 augustus 2025

We parkeren eerst bij het station in Lochem, om daarna te constateren dat de beste bus naar Lochem vertrekt vanaf de Zutphense weg. Daar gekomen zijn we net te laat voor de bus naar Almen. We besluiten om niet een uur op de volgende bus te wachten, maar het traject in omgekeerde richting te lopen.

Het traject is goed bewegwijzerd. De wandelpaaltjes zijn hier mijns inziens debet aan: de paaltjes herinneren de vrijwilliger er aan om direct ook de tegenovergestelde richting aan te geven.

We wandelen over landgoederen, parken, langs weilanden en akkers. Na de bloemrijke IJsseldijken en uiterwaarden oogt dit saai. Over het algemeen zijn het wel lekker rustige wegen. Er zijn een paar uitzonderingen: zwanenbloem, grote wederik en zeepkruid.
Het weer is droog, bewolkt en rond de 15 graden. Opvallend is dat een aantal bomen al in herfstgeel gekleurd gaan. Door de droogte, zegt men. Dat kan heel goed kloppen, want veel sloten staan droog of bijna droog.

We zijn voor ons gevoel snel in Exel. We volgen de schildjes en plaatjes door een zelfde landschap naar Laren. We bekijken het kerkje van de buitenzijde. Laren is volgens wikipedia vooral bekend vanwege zijn vele landgoederen en bijbehorende kastelen en landhuizen. Dat klopt, we hebben er onderweg een aantal van gezien.

Na Laren verandert het landschap niet veel. We passeren een uithangbord "glasblazerij" en nemen binnen een kijkje. We steken een spoorbaan en het Twents kanaal over. Hierna volgen we een tijd de beek Berkel tot we vrijwel in Almen zijn. Hier moeten we alsnog 3 kwartier wachten op de bus naar Lochem.

We hebben een 17 kilometer in de benen zitten en trakteren onszelf op een Chinees wanneer we in Doetinchem zijn.

Tot nu toe gelopen:
a) Zutphen - Lochem (27 km)
b) Kasteel Slangenburg - Zutphen (52 km)
Nog te gaan: 71-27 = 44 km

Graafschapspad: Lochem - Borculo

Maandag 25 augustus 2025

We parkeren in Borculo op een kleine parkeerplaats bij de burgemeester van Weliestraat. De bedoeling was om dichter bij het busstation te parkeren, maar toevallig komt het zo uit.

Bij het busstation moeten we 3 kwartier wachten op de bus naar Lochem. Wanneer die er eindelijk is, is het maar een korte rit. In Lochem stappen we uit bij de halte waar we gisteren begonnen. We lopen opnieuw het centrum in, en slaan dit keer rechtsaf. De route voert ons door een villawijk, waar de villa's niet onder doen voor hun vriendjes in Wassenaar.

We lopen langs maisvelden, grasvelden en bietenakkers. Soms volgen we de Berkel. Bij de Lochems berg gaan we even omhoog. Hier duiken we ook de bossen in. Na de Lochemse berg komen even wat akkers, en dan de Kahleberg. Die laatste is bepaald niet kaal, maar helemaal met bos begroeid. In Barchem is het tijd voor een kop koffie en thee met wat lekkers. Daarna is het doorstappen naar Borculo. Het landschap is mooi, en redelijk afwisselend, waarbij de beek de Berkel weer een hoofdrol speelt.

In Borcula moeten we het kristalmuseum helaas laten liggen. Voor de halte Cycloonstraat buigen we af naar onze parkeerplaats.
Tot nu toe gelopen:
a) Zutphen - Borculo (41 km)
b) Kasteel Slangenburg - Zutphen (52 km)
Nog te gaan: 71-41 = 30 km

Graafschapspad: Zutphen - Almen.

Donderdag 21 augustus 2025

In Almen is een kleine parkeerplaats bij de kerk. De bushalte lijkt naar het hotel "De hoofdige boer" genoemd te zijn. We moeten een kwartierke op de bus naar Zutphen wachten. Ondertussen verzamelen zich wandelaars van "NoLaNiO" bij de bushalte. Nog Lang Niet Oud.

In Zutphen is de route gemakkelijk op te pakken. Het is druk in het centrum. Veel toeristen, en het is markt. De route is met alleen de stickers soms lastig te volgen. Misschien komt dit ook door de drukte van de markt en de kraampjes. De oude gebouwen zijn wel mooi. Dat geldt ook voor de stukken oude stadswal.

Vanuit het centrum lopen we een stadspark in, vanwaar we het riviertje de Berkel volgen. Dit riviertje ontspringt in Duitsland en komt bij Zwolle in de IJssel uit. Ook bij dit parkje zien we niet altijd direct de bewegwijzering.

Het wandelt wel lekker rustig. Het hele traject kent weinig asfalt. Het enige drukke punt is de kruising met een provinciale weg. Eigenlijk is deze te gevaarlijk en hadden we naar de rotonde moeten lopen.

Kasteel / Huize de Voorst is een indrukwekkend kasteel / landhuis. Het oogt voor mijn lekenoog als een paleis. Het ziet er fraai en goed onderhouden uit. Het werd gebouwd in opdracht van Arnold Joost van Keppel (1670-1718), Graaf van Albemarle. Het is nu eigendom van de Stichting vrienden der Gelderse kastelen.

Zonder noemenswaardige gebeurtenissen wandelen we verder naar Almen. Het is hier nog steeds heerlijk rustig. Ik nomineer het voor de titel Rustigste dorp van het Graafschap Zutphen.

Zeldzame planten zijn me niet opgevallen, maar landschappelijk is het een mooi traject. Tot nu toe gelopen:
a) Zutphen - Almen (10 km)
b) Kasteel Slangenburg - Zutphen (52 km)
Nog te gaan: 71-10 = 61 km

Graafschapspad: Brummen - Zutphen

Dinsdag 19 augustus 2025.

We parkeren bij de P&R van Brummen. Die staat overvol met auto's met fietsrekken - er lijkt een fietsclub dit parkeerterrein ontdekt te hebben als startpunt voor hun fietstocht.
Ik zou graag helemaal met het OV gereist hebben, maar het OV is helaas bij Doetinchem nogal tijdrovend.

We lopen dwars door Brummen naar onze route. We lopen opnieuw over een dijk langs de IJssel, maar nu op de linkeroever. Het is vandaag vooral natuur. Veel natuur, weinig cultuur en weinig geschiedenis.
Er is een alternatieve route voor bij hoog water, maar we volgen de gewone route. Die ligt ook nog zo hoog dat ik me afvraag hoe die vaak onderwater kan komen te staan. Vooral ook als ik kijk naar de breedte van de uiterwaarden en het gebied tussen zomer- en winterdijk.

Staatsbosbeheer weet een aardige diversiteit te handhaven. Een keer zien we een blauwtje. Een stuk verderop raken we aan de praat met een vlinderliefhebster die ons vertelt dat dat het icarusblauwtje is. Die kunnen we van onze streeplijst afvinken. Uit haar ooghoek ziet ze opeens de koninginnepage, waarvoor ze vandaag gekomen was. Helaas voor haar lukt het haar niet om die op de foto te krijgen.

Op de informatieborden staat veel over de soortenrijkdom van de aaneengeschakelde gebieden. Een ervan is het groot spiegelklokje. De bloeitijd is van juni tot augustus. Jammer genoeg komen we die vandaag niet tegen. Misschien zijn we gewoon te laat. En misschien bloeide hij in een van de weilanden, die in delen gemaaid worden, maar die niet open staan voor het publiek.

We steken de Cortenoeverse brug over. Aan het eind moeten we volgens ons boekje direct onder het viaduct door, maar de route is verlegd. We lopen nu eerst een stukje naar het zuiden, dan naar de IJsseloever, en volgen dan een pad direct langs de IJssel. Het staat hier vol met zomerfijnstraal, engelse alant, kamille, veldsalie en een hele rits soorten die we gisteren al gezien hebben. Eenmaal zien we polei, een kleine muntsoort.

Bij de Walburgiskerk in Zutphen zit ons traject er op. We trakteren onszelf op een lekkere milkshake van een van de betere ijszaken van Zutphen.
Om een misverstand uit de wereld te helpen of te voorkomen: Het Graafschapspad is gericht op het oude graafschap Zutphen, niet op het graafschap Gelre, waarmee het in een personele unie verbonden was.
Het pad begint en eindigt in Zutphen. We hopen later deze week bij Zutphen te 'beginnen'.
Totaal gedaan: Doetinchem - Zutphen, 123-75=48 km.

Graafschapspad: Olburgen - Brummen

Maandag 18 augustus 2025.
We parkeren opnieuw in Dieren bij het station, dit keer in de gloednieuwe parkeergarage die we zaterdag zagen liggen. Gratis.

Vandaar lopen we naar het pontje dat ons naar de rechteroever van de IJssel brengt. Daar lopen we terug naar de route. We lopen even rechtdoor naar Olburgen, omdat een van ons had gelezen dat dit een mooi dorpje zou zijn. Dat valt tegen. Terug naar de IJsseldijk, die we naar het noorden volgen. Het weer is zonnig, met een beetje wind. Heel redelijk wandelweer, ook omdat het nog ochtend is.

De berm is gevarieerd met wilde marjolein, wilde bertram, grote berenklauw (reuzenbereklauw), vijfvingerkruid, rood guichelheil, kruldistel, sikkelklaver en grote ereprijs.

We volgen de rivierdijk tot Bronckhorst. Vlak voor de karakteristieke molen slaan we linksaf. Over de motte van het oude kasteel Bronckhorst, waar we de geschiedenis van dit kasteel lezen, lopen we een klein stukje door dit historische dorpje voor we via de veerboot naar Brummen gaan. De trein brengt ons in een paar minuten terug naar Dieren.

Vandaag liepen we een kleine 10 km. Bij leven en welzijn morgen verder naar Zutphen.

Graafschapspad: Doesburg - Olburgen,

Zaterdag 16 augustus 2025.

In Dieren parkeren we de auto bij de voormalige synagoge. Gewoon omdat het de eerste parkeerplaats is, die we in de buurt van het station zien. Er blijkt bij het station een grote nieuwe parkeerplaats te zijn, maar borden daarheen hebben we gemist.

We moeten 20 minuten wachten tot we bus 26 hebben richting Doesburg. Daar stappen we op de Karel Doormanlaan uit. Van hier is het maar een klein stukje naar de plek waar we 9 jaar geleden gestopt zijn.

We volgen het voetpad lang de oude vestingmuur. We eten onze lunch met uitzicht op de IJssel. Daarna wandelen we door het oude centrum van deze oude hanzestad en vestingstad. We verlaten via een aantal nieuwbouwwijken de stad aan de noordzijde.

Die nieuwbouwwijken zijn gebouwd op het schootsveld dat door de Vestingbouwer Menno van Coehoorn werd vrijgemaakt bij de herbouw in 1701.

We wandelen het hele traject over de IJsseldijk, eerst naast, later over het fietspad. Dat geeft een mooi uitzicht over links de IJssel en rechts de weilanden. De flora in de berm is niet het meest interessant: veel grote brandnetel, luzerne, akkerdistel en berenklauw. Verderop zie ik ook een aantal 'leukere' planten als echte valeriaan, muskuskaasjeskruid en wilde marjolein.

We passeren een funcap vakantiepark dat groter is dan menig dorp. Als rustzoeker ben ik blij dat we daar niet staan.

Verderop passeren we een vakantiepark van Eurocamp. Nieuwer, overzichtelijker, en tot mijn verbazing in het hoogseizoen bij lange na niet vol. Aan de overkant van de IJssel komt Dieren in het gezicht.

Bij Olburgen steken we met een pontje de IJssel over naar Dieren. Hopelijk maandag verder.

Nu gelopen: 105-71 = 34 kilomter.

Graafschapspad: Kasteel Slangenburg - Doetinchem

Dinsdag 12 augustus 2025

In 2016 liepen we het Graafschapspad het stuk van Doetinchem naar Doesburg. Sindsdien lag dit pad stil. Intussen is er een boekje van wandelnet, wat wel zo prettig loopt. Er wordt deze hele week bijna tropisch weer verwacht. Ook vandaag, dus we proberen vroeg in de ochtend (rond 8 uur) op weg te gaan. We parkeren bij station Doetinchem, waar het parkeren nog steeds gratis is.

Bij kasteel Slangenburg stappen we uit de bus. De bushalte heeft geen stoep die naar een zijweg voert. Achter de bushalte is een sloot die droog staat, maar wel een meter diep is. Aan de overkant van de weg is ook geen stoep. Fietsstroken zijn er aan weerszijden evenmin. We lopen een meter of dertig door het gras en komen bij een voetpad dat naar het kas

teel voert. Wij gaan de andere kant uit. Het is geruststellend dat we de bordjes van het streekpad zien.

Het grootste deel van de route leidt ons door bossen en langs akkers. De plantengroei is niet opvallend: veel klein springzaad, wat hier echt super algemeen is.

Een van de boeren heeft de berm van zijn akker ingezaaid met zonnenbloem. Niet duidelijk is of dit extra oogst van zonnenbloemolie of pitten oplevert, of variatie in het milieu, of allebei. We lopen een stukje met het Pieterpad op.

We passeren het stadion van voetbalclub de Graafschap. We zitten hier dus echt in het 'graafschapgebied'.

Aan het eind kronkelt een klimplant zich tussen een hekwerk door. De obsidentify app komt met zwaluwtong. Die kende ik nog niet.

Rond 11 uur zijn we terug bij station Doetinchem. Nog even wat boodschappen en dan terug naar de caravan. Jammer dat deze camping geen zwembad heeft.

Gelopen: 5 km.

Eigen route Zoetermeer - Leiden

Vrijdag 18 juli 2025

Eerder hebben we Den Haag - Delft, Delft - Rotterdam, en Delft - Zoetermeer gelopen. Maar waar in die gevallen google maps met rustige groene routes kwam, is de voornaamste suggestie hier de N206, een drukke provinciale weg. We improviseren daarom zelf iets.

We stappen uit op station Centrum-West. Vandaar gaan we onder de Europaweg door, en lopen rechtdoor tot de Peter Zuidhove. Deze volgen we. Waar deze naar rechts buigt, steken we het bruggetje over en gaan gelijk rechtsaf. Verder over de P.C. Buitenshove. Steeds rechtdoor tot we in een parkje komen. Hier slaan we over een bruggetje rechtsaf. Steeds rechtdoor tot we op het Meerpad komen.
Bij een vogelkijkscherm speuren we ijverig naar vogels en zien alleen 4 vrolijk spelende konijntjes.

We komen bij de N206 en merken nu hoe druk deze provinciale weg is. Links passeren we Stolpwijk. Een boerenlandpad door de polder links ziet er verleidelijk uit, maar loopt te vermoeiend door het gras. Hoewel de hemel grotendeels bewolkt is, is het rond de 25 graden. We zien links een fietspad de polder inlopen, het Hellepad, en besluiten dit te volgen. Het verkeerslawaai valt snel weg. De flora langs de slootkant ziet er ook gevarieerd uit: grote kattenstaart, moerasspirea, oeverbies, heelblaadjes, zwanenbloem en nog veel meer.

Op de kruising aan het eind ligt een camping, die er qua geluidsniveau heerlijk rustig uitziet. Er staat ook een bord over een kaasboerderijen route. We zijn zeker geinteresseerd, maar jammer genoeg komt het er niet van om een stuk kaas in te slaan. Vlak voor Zoeterwoude slaan we linksaf de Hofweg in. Aan het eind gaan we onder de A4 door, en rechtsaf. Linksaf het gebied Vogelhof van het Zuid-Hollands Landschap in en komen we uit bij de Lammebrug.

Hoewel we van plan waren door te lopen naar het Centraal Station, lopen we naar station Lammeschans en gaan vanaf fdaar terug naar huis.

Afstand: p.m. 15 km.

Romeinse Limespad: Arnhem Zuid - Elst

Zaterdag 17 mei 2025

Bij de halte Hagemanswei stappen we uit de bus. We moeten een stukje teruglopen om de route weer op te kunnen pakken. Dat lukt zonder problemen. We lopen door parken en sportvelden van relatief nieuwe wijken in Arnhem Zuid. Volgens de kaarten in het boekje lopen we helemaal om de nieuwe wijken heen. Maar...

De nieuwe wijken worden nog steeds in hoog tempo uit de grond gestampt. We lopen daardoor maar deels om Arnhem Zuid heen. GFX route, wegmarkering en boekje lijken soms geen van allen te kloppen of duidelijk te zijn. Het stuk om de woonwijken heen is wel mooi. Veel gele lis, opnieuw gewoon barbarakruid, echte koekoeksbloem en watermunt. Maar het stuk tusssen Arnhem Zuid en Elst wordt in rap tempo volgebouwd. Op 1 kilometer na zijn die twee aan elkaar gegroeid. En vanuit de trein krijg ik het idee dat Elst en Lent ook langzaam aan alkaar groeien. Zo wordt Arnhem - Nijmegen straks één dubbelstad.

Grappig is een bordje: 'oerbos' in een van de nieuwbouwwijken. Hun verklaring: "Een oerbos is een bos dat zonder menselijke tussenkomst tot stand is gekomen." Dat klopt min of meer met de definitie in de van Dale. Tsja, strikt genomen valt een stukje grond dat je niet beheert daar na een paar jaar onder. Er komen vanzelf zaadjes uit de omgeving aanwaaien, ook van bomen uit de omgeving. Eerlijkheidshalve zeggen ze er wel bij dat er mogelijk een paar honderd jaar nodig is om het tot een stabiele toestand te laten doorgroeien. Persoonlijk betwijfel ik of het ooit zo ver komt. 'Die ene boom hangt toch wel gevaarlijk over het fietspad heen, dus zagen of kappen.' Het volgende gemeentebestuur kon wel eens andere plannen hebben. 'Er is ruimte nodig voor nieuwe woningen.' Of 'het is geen net parkje, het oogt als een puinhoop', dus... Enzovoorts.

Leuk momentje is nog wel het monument bij de oude Romeinse weg naar Elst.

Vandaag gedaan: Arnhem - Elst, 12 km.
Totaal gedaan: Katwijk - Elst, 228 km