Pelgrimspad 2: Sittard - Spaubeek

b>Maandag 25 april

Volgens de weersverwachting mogen we vanaf 1 uur vanmiddag wat lichte miezer verwachten. Ook in de ochtend is al kans op een paar spetters. Wanneer we in Sittard uit de trein stappen, kunnen we van een zwak zonnetje genieten. Het centrum van Sittard, waar we door lopen, kent mooie oude gebouwen en kerken. Ook het marktplein ziet er goed uit met mooie klassieke gebouwen. Wacht, welk lid van de welstandscommissie heeft zich laten omkopen en V&D toestemming gegeven voor die lelijke betonnen blokkendoos? Of misschien niet omgekocht, misschien gewoon onder de tafel gedronken? De gebouwen in Sittard zijn leuk, maar de winkeltjes zijn toch wel vaak de grote landelijke ketens.

Buiten Sittard lopen we langs een weg met 7 statiën tot boven op de Kollenberg. Nog niet hoog, en voor Limburg nauwelijks de naam berg waardig. Boven wandelen we tussen de akkers door. De akkers worden op een zorgvuldige manier beheerd, zodat de korenwolf zijn gang kan blijven gaan. Ondanks de naam is dit geen wolf, maar een soort marmot. Op een kruising groeit de echte sleutelbloem. We dalen stijl af naar een sportcentrum in wat er uit ziet als een oud kloostercomplex. In de berm groeit aronskelk en grote muur. Het is hier een echt hellingbos. De Zuid-Limburgse hellingbossen werden niet gerooid voor akkergronden omdat de hellingen te steil waren. Wel nam een groepje dorpsbewoners in de herfst de bijl op en hakte een deel van een helling kaal. Het hout was voor de open haard in de winter. Het open gevallen stuk bos was licht genoeg om de kruid vegetatie nieuwe ruimte te bieden. Doordat oude stammen met de wortels in de grond bleven zitten, was de erosie beperkt.

Bij Windraak steken we de provinciale weg over. Hier zijn een aantal kleinere, maar wel steile hellingen. Wanneer we tussen de akkers doorlopen wordt het zelfs echt warm. Lekker zon! Via Puth komen we bij het Stammenderbos. Op de een of andere manier valt dit bos, dat er op de kaart fantastisch uitziet, wat tegen. Misschien is het bos interessanter als we van de route waren afgeweken.

Voor we het weten zijn we bij het station van Spaubeek. We stappen in de auto en het begint te spetten. Even later giet het. We hebben weer eens mazzel gehad met het weer. Of meer bijbels geformuleerd: we zijn weer gezegend.

Gedaan: Den Bosch - Spaubeek, 193 km
Te gaan: 263 - 193 = 70 km

Pelgrimspad 2: Born - Sittard

Vrijdag 22-4-2022

In Born pakken we het pad weer op. De verwachtingen zijn niet hoog gespannen. Er wordt veel bewolking verwacht, en de 7 kilometer naar station Sittard kent aardig wat verstedelijkt gebied.

Born voldoet aan onze verwachtingen. Een paar mooie oude gebouwen. Door een normale nieuwbouwijk en de A2 oversteken. We wandelen lang braak liggende akkers en een akker waar milieuvriendelijke gerst voor het Gulpener nat wordt verbouwd. Door de bouten links en rechts van het woord "milieuvriendelijk" lijkt het alsof dat woord tussen aanhalingstekens staat.

Daarna het Limbrichterbos in. Ik had een landgoed / annex park verwacht, maar het lijkt meer op een echt bos. Ik zie meer plantensoorten dan in de twee voorgaande dagen samen. Bosanemoontjes, het kleine muskuskruid, grote muur, kruipend zenegroen, bosveldkers, klimopereprijs en bleeksporig bosviooltje. De vakantie is weer goed.

Kasteel Limbricht blijkt een vierkant kasteel uit 16xx te zijn. Het staat duidelijk zichtbaar op een motte, een kunstmatig opgeworpen heuvel. Het kerkje ernaast, de oude Salviuskerk, dateert deels uit de 11e eeuw.

De slot etappe brengt ons door Sittard naar het station. Met de bus terug naar Born. Tijd om boodschappen voor het weekend te halen. Morgen en zondag plannen we 2 rustdagen in. Na Sittard wacht ons een ander, meer golvend landschap.

Gedaan: 174 + 7 = 181 km.
Te gaan: 263 - 181 = 82 km.

Pelgrimspad 2: Roosteren - Born

Donderdag 21 april 2022

De buschauffeur weet precies welke halte we in Roosteren moeten hebben voor het pelgrimspad. Na een 200 meter langs de provinciale weg voert het pad ons over een dijk langs de Maas. Het is heerlijk wandelweer: droog, zonnig, maar met een frisse bries waardoor het niet warm aanvoelt.

Daarmee houdt het geluk vandaag wel een beetje op. Het pad naar Visserweert, dat in ons boekje staat aangegeven, is er niet meer. Ons boekje raakt verouderd. We lopen over een geasfalteerd fietspad. Dat loopt lekker gemakkelijk weg, het is niet druk, en we hebben een mooi uitzicht over de Maas in de verte, maar het is niet avontuurlijk. Af en toe groeit in de berm wat look-zonder-look, maar de oranjetipjes, de vlinders die hierop leven, zijn nog afwezig. Bij Illikshoven genieten we van de lunch.

Na de lunch gaan we verder over het fietspad. Links van ons wordt grint afgegraven, en niet op kleine schaal. De weg door de polder, die tegenover de witte boerderij moet beginnen, is afgesloten. De hele witte boerderij is er niet meer, vermoedelijk als grint gebruikt. Voor de wandelaars is een omleiding. U raadt het al: over het fietspad. We zijn eigenwijs en volgen een stukje dijk naast het fietspad. We zien meer en en het is rustiger. Qua flora is er nog niet veel te beleven.

Langs het Julianakanaal en over de sluizen geraken we in Born, het doel voor vandaag. Op de terugweg trakteren we onszelf op een stuk Limburgse vlaai.

Gedaan: 163 + 11 = 174 km.
Nog te gaan: 263 - 174 = 89 km.

Pelgrimspad 2: Thorn - Roosteren

Woensdag 20 april 2022

Voor een korte vakantie zijn we naar Midden Limburg getrokken. Tijd voor een stukje Pelgrimspad 2. We waren in Thorn geeidigd.

In Roosteren parkeren we op de parallelweg tegenover de bushalte. Met een minibus rijden we naar het station in Susteren, met de Arriva boemel naar Roermond, en dan met een echte bus naar Thorn, het witte stadje waar we de vorige keer met Pelgrimspad 2 geeindigd zijn. Bij het pannenkoekhuis beginnen we met een kop thee. Prima tentje, met mooi uitzicht op de Abdijkerk. Speciaal theezakje uit Sri Lanka, fair trade. Het is leuk om daarna door Thorn te wandelen.

Buiten Thorn passeren we al snel de Belgische grens. We wandelen over een rustige asfaltweg. In de berm bloeit nog niet veel opvallends. We bewonderen de Sint Martinuskerk in Kessenich. Mooi gebouw met oude delen uit de 14e eeuw. Bij de motte van Kessenich eten we onze lunch. Nu is het toch echt zaak kilometers te gaan maken, want we hebben er pas 2 van de 13 op zitten. De kaart in het boekje geeft een 'toekomstige route', veel meer natuur en meer langs de Maas, maar die is nog niet gerealiseerd. We lopen dan ook tussen de landerijen door naar Geistingen. Voorbij het Witte Paard drinken we nog een kop thee. We passeren verschillende kapelletjes - we zijn duidelijk in een Rooms-Katholieke streek.

Langs de Maas wordt de flora eindelijk wat interessanter: Akkerhoornbloem, Look zonder Look, brem, gewone vogelmelk en gewone veldsla. Af en toe zien we zandoogjes en citroengeeltjes rondfladderen.

Via Aldeneik lopen we langs de Maas naar Maaseik. Daar steken we over een drukke verkeersbrug de Maas over, terug naar Nederland. Het was leuk even in het buitenland te zijn. 'De Rug' zou een mooi natuurgebied moeten zijn, maar met brandnetels, paardenboemen en madeliefjes is de eerste floristische indruk niet heel bijzonder. In Roosteren zijn we snel weer bij de auto. We voelen onze benen.

Gedaan: 150 + 13 = 163 km.
Te gaan: 263 - 163 = 100 km.

Pelgrimspad 1: Hardinxveld - Boven Hardinxveld en Gorinchem

Zaterdag 9 april 2022.

We parkeren weer bij Boven-Hardinxveld en wandelen vandaag terug naar Hardinxveld. Vanaf het stationneke een klein stukje langs de weg, spoorbaan over, en in de berm genieten we van de eerste pinksterbloemen.
We volgende de asfaltweg een tweehonderd meter, en slaan dan een landweg langs volkstuintjes in. Voor we uit Den Haag wegreden, plensde het, maar nu breekt er een lekker zonnetje door. Dat zonnetje houden we, afgewisseld met wat wolkjes, de hele wandeling. De 3 kilometer naar Hardinxveld is een stukje dat bij een vorige wandeling was blijven zitten, we voelden ons er toen net te moe voor om die er nog bij te doen. In combinatie met een familiebezoek in de Alblasserwaard komt dit mooi uit.

Op een pelgrimsbankje eten we de meegebrachte boterhammen op. Het is een af en toe vrij modderige stuk. De schapen waar we tussen door lopen hebben daar geen last van. De boer vertelt ons dat het Hampshire schapen zijn. Als ik de naam ten minste goed verstaan heb. Een dichte, wat vettige wol, waar hij veel liefhebbers voor heeft.

Vanuit Hardinxveld nemen we de boemel naar Gorinchem. De machinist wacht zelfs even op ons als hij ons ziet aan komen lopen.

In Gorinchem wandelen we over de oude bolwerken naar de veerpont. Door het oude centrum is een leuke tocht. De Langendijk is een leuke winkelstraat met talloze originele winkeltjes. Een Legobrickshop doet me aan een van mijn oude collega's bij de Belastingdienst denken. Bij een kaas shop halen we wat speciale kazen. Volgens de verkoper is Gorcum de 'Bliekenstad'. Bliek is dan een soort vis. Dit in tegenstelling tot Woudrichem, aan de overkant van het water, waar vooral op zalm gevist werd.

Het oude stadhuis doet qua allure niet onder voor een paleis. Van de toren van de kerk er achter staat het onderstuk scheef en het bovenstuk recht. EEn voorbijgangster merkt op: 'Ja, vroeger haqdden ze natuurlijk niet de moderne apparatuur van vandaag'. Dat klopt mevouw. Toen gebruikten goede bouwers een paslood.

Voor ons is het tijd om bij de familie op verjaardagsvisite te gaan.

Gedaan: Amsterdam - Gorinchem, 134 km.
Te gaan: Woudrichem - Den Bosch, 206-134 = 72 km

GR5 - Vlaanderen : Wouwse Plantage - Vleet/Hoek.

Zaterdag 2 april 2022

We parkeren op de hoek van de Golfbaan bij Wouwse Plantage waar we een paar weken geleden omkeerden. Bij het uitstappen merk ik dat ik mijn camera vergeten ben, u zult het met foto's van mijn mobiel moeten doen. Vanaf het vorige eindpunt lopen we rechtdoor. De halfverharde zandweg loopt prettig. We wandelen door een gemengd bos van loof en naaldhout. Er groeit bijzonder veel rhododendron, maar jammer genoeg staat die nog niet in bloei. Een omweggetje langs een akker, omdat een deel van het landgoed Wouwse Plantage is afgesloten. Wel zien we het kasteel / landhuis in de verte liggen. Een deel van het bos wordt kaal gehakt, zo te zien voor bebouwing. We steken een asfaltweg over en wandelen langs nog meer rhododendrons. Zelden zie ik zulke hoge exemplaren. Er bloeit weinig, hier en daar staat het speenkruid in bloei.

We passeren bij Vleet de Belgisch-Nederlandse grens. Een mooie oude grenssteen markeert de lijn. Het zonnetje dat ons tot nu toe gezelschap hield, houdt het voor gezien. In een gure wind lopen we tussen de akkers en weilanden. Op de Bergschebaan slaan we rechtsaf. Na een paar honderd meter komen we het streekpad Brabantse Wal. Dit voert ons terug naar Nederland (weer een oude grenspaal) en dan over smalle, kronkelende voetpaden door een divers bos. Zomereik en verschillende katjes dragende bomen. Wanneer we weer bij de GR5 aankomen, volgen we deze terug naar Wouwse Plantage. Gedaan: Bergen op Zoom - Vleet.

Biesboschpad: Strijen - Maasdam

Donderdag 17 maart 2022

Vanuit Maasdam rijdt er twee keer per uur een bus naar Strijen. We hoeven dus niet lang te wachten. In Strijen zijn de stickers niet dik gezaaid, iets wat we ook verder dit traject af en toe zien. Of juist niet zien, net hoe je het bekijkt. Bij het verlaten van Strijen passeren we en herinneringsmonument voor 3 Joodse families die hier in de 2e WO zijn weggevoerd.

We volgen een schelpenpad, en na het gemaal een graspad tussen twee sloten door. We lopen tussen riet en riet. Niet heel spannend, wel rustig. Er zitten vreemde ribbels in de aarde, misschien van bandensporen. Het loopt vermoeiend. Links is een vogelgebied. Bij een vogelhut staat een bordje dat hier Dwergganzen en ik meen rietganzen voorkomen. Een vogelaar verderop heeft het over Kolganzen. Ganzen zijn er in elk geval in overvloed.

Cillaarshoek is een vreemd plaatsje. Niet omdat het een dijkdorp en dus een lintdorp is, maar omdat het arbitrair in 2 gemeenten is verdeeld. De scheidslijn loopt midden door het dorp. Al snel lopen we langs een dijk. MInder avontuurlijk, maar de kilometers stappen wel gemakkelijker weg.

We passeren het gehucht Zwanegat, en veel inwoners hebben iets met zwanen. En inderdaad zagen we even voor het dorp een koppel zwanen. Speenkruid komen we op verschillende plaatsen tegen langs de oevers van sloten. Het kerkje in de St. Anthoniepolder stamt uit de 13 eeuw. We bewonderen de buitenkant.

Onderweg komen we verschillende dode reigers tegen. Klaas, die vandaag weer met ons meeloopt, googelt en vindt een melding dat we gevraagd worden dode vogels te melden ivm vogelgriep. We kunnen daarvoor een app fixi gebruiken. Maar welke soort melding? Afval langs de weg? Last van ongedierte? De lokatie is het volgende. Ik krijg wel een kaartje van de omgeving, maar moet zelf op het kaartje aangeven waar ik sta. Op een lange dijk zonder bijzondere herkenningspounten wordt dat lastig. Na nog een paar van dat soort issues geef ik het op.

In Maasdam drinken we nog een kopje thee of koffie bij 'Joep' voor we terugrijden.

Gedaan: Geertruidenberg - Maasdam, 51km.

GR5: StayOK - Wouwse plantage

Zaterdag 12 maart

De GR5 is in Belgie wat het Pieterpad in Nederland is. Het loopt van Hoek van Holland naar Nice. De E2 volgt hetzelfde traject, maar begint in Ierland aan de Atlatische kust. 

Vandaag beginnen we bij Bergen op Zoom voorzichtig met het boekje dat het Vlaamse deel beschrijft. Het stuk van Hoek naar Bergen op Zoom hebben we al gehad. We zijn onderweg naar familie in Zeeland, dus het worden maar een paar kilometer.

Vanaf de StayOK volgen we eerst een asfaltweg. 

Voorbij een open tracé met leidingen van Antwerpen naar Rotterdam lopen we door het bos. Volgens een app zou dit de zwavelzwam zijn.

Het wordt nu echt rustig.  Zandwegen. Groen. Het doet mijn zenuwgestel voelbaar goed. Bij de golfbaan van Wouwse plantage keren we terug naar de auto. 

Biesboschpad: Strijensas - Strijen

Donderdag 3 maart We vergeten het pontje. We parkeren op de natuurparkeerplaats in Strijensas. Vandaar pakken we de route naar Strijen. Het dorpje is klein en ademt een 'ons kent ons' sfeertje. Zolang de vakanties er niet zijn, natuurlijk, want er kunnen meer mensen in de jachthaven wonen dan in de huisjes.

We wandelen rechtdoor en komen tussen de akkers en weilanden. Een zilverreiger vliegt weg tegen de tijd dat ik mijn camera heb ingesteld. We zijn met zijn 3-en, Jos, onze zoon Klaas en ik. We volgen een stukje rustige asfaltweg voor we een brug over steken naar een nog rustiger asfaltweg. Onderweg passeren we wat speenkruid, helaas te diep in de sloot om met mijn gewone lens te fotograferen. Sluisjes en informatiepanelen vertellen over de Elizabethsvloed en het herwinnen van delen van de grote polder waaruit later de Bieschbos is ontstaan. In Strijen zijn ze milieubewust bezig, ik zie veel huizen met een overdaad aan zonnepanelen.

In Strijen missen we net het busje terug naar Strijensas. We lunchen op een bankje langs het water. Daarna wachten we bij de bushalte. Een minder mobiele oudere dam komt ons gezelschap houden. Ze wil van 'Strien' terug naar 'Sas'.

Het busje komt. Het is een vervangend busje, en de rit is gratis. De chauffeur kent haar klantjes en zet haar voor de huisdeur af.

Terug in 'Sas' pakken we de dagwandeling er bij. We hebben er nog maar 5 km op zitten, en de grote rondwandeling zou 4,7 km zijn. De oeverlanden van het Hollandsch Diep zijn een mooi terrein, dat we vanaf de 'motte' uitkijktoren goed kunnen overzien. Vanaf een brug wordt het laarzenpad. Aan het eind van de lus houdt het voor ons op. We lopen terug via een kortere lus. Een mooi gebied, maar voor planten waren we er nog te vroeg in het seizoen. Ja, klein hoefblad. Altijd leuk om voorjaarsbloeiers te zien.

Gedaan: Geertruidenberg - Strijen, 38 km.
v

Biesboschpad: Hooge Zwaluwe - Lage Zwaluwe - Moerdijk

Woensdag 23 februari 2022

Een paal met informatiebord vertelt over een schoolmeester die tot twee keer door de Duitse linie sluipt om de komende Poolse bevrijders de kaarten van de ondergrondse te overhandigen.

Langs de slootkant staat het speenkruid vrolijk in bloei.

Daarna volgt een mooie tocht langs de 'Zwaluwse Haven', een langgerekt water dat naar de Amer loopt.

Over de dijk lopen we verder langs de Amer, die bij Lage Zwaluwe overgaat in het Hollandsch Diep. Al wandelend praten we over de Diepe Zaken. In Lage Zwaluwe drinken we (mijn vrouw, ik en onze zoon Klaas) een kopje kofie en thee in een gezellig tentje bij de haven. De carnavalsschlagers staan al op.

Daarna lopen we langs het Hollandsch Diep onder de spoorbrug en Moerdijkbrug door naar Moerdijk, waar we nog even het haventje bekijken voor we naar huis terug rijden.

Gedaan: Geertruidenberg - Moerdijk, 24 kilometer.