Pelgrimspad 1: Heusden - Drunen

9 september 2022

We parkeren op de Birmalaan in Drunen. Buurtbus 233 haalt ons op. De chauffeur ziet er uit als pensionado. Op een klein parkeerplaatsje onderweg neemt een andere pensionado het van hem over. Van de halte Bakkersdamlaan heeft hij nooit gehoord. De eerste chauffeur legt het hem uit, hij heeft er 1 keer eerder mensen afgezet, twee wandelaars. Dat zullen wel pelgrimspad wandelaars zijn geweest.

Heusden blijkt een prachtig oud vestingstadje te zijn. We genieten van de ruïnes, oude straatjes, molens en oude pandjes. Het is wel zaak regelmatig goed de route in de gaten houden. Na de lunch begint het te regenen. Er waren een paar miezerbuitjes voorspeld, maar dit is toch wel meer dan de verwachte 0,2 mm en we trekken de regencapes aan.

Oud-Heusden oogt een stuk nieuwer dan Heusden. Na het oversteken van de A59 volgen we een recht fietspad. Het is rustig, wat we na het drukke verkeer prettig vinden. Om ons heen is het groen. Na een aantal kilometers volgen we linksaf de zeedijk. Deze slingert zich door het landschap, en is aangelegd na de St. Elisabethsvloed.

Gedaan: 

Amsterdam - Drunen, 176 km.

De Rustende jager - Den Bosch, 18 km

Te gaan: Drunen  - de Rustende jager 

Pelgrimspad 1: Nederhemert-Noord - Heusden

Woensdag 7 september 2022

In Nederhemert-Noord parkeren we op dezelfde plek vlak bij bushalte en pad als toen we in Nederhemert eindigden. Helaas blijkt het busvervoer van Bravo tussen hier en Heusden afhankelijk van belbussen. Daarmee hebben we niet zulke goede ervaringen. We kiezen daarom voor heen en weer lopen.

We wandelen door een rustig Nederhemert naar de molen aan de dijk. De wieken staan stil maar het wapen oogt fraai. Met een elektrisch veer, waar we de enige passagiers zijn, varen we naar de overkant. Het veer vaart langs een staalkabel. De veerman hoeft dus niet te sturen, en naar links en rechts uitwijken is niet mogelijk. Aan de overkant lopen we langs het bijzonder fraai gerestaureerde kasteel Nederhemert. We lopen daarna door een groen gebiedje ten zuiden van het kasteel. De herfst nadert, en de kastanjes liggen op de grond. Een man verzamelt vlierbessen. De oogst is dit jaar door de droogte en hitte bijzonder karig, vertelt hij. Dat was me bij de bramen ook al opgevallen.

Bij het gehuchtje Bern eten we onze lunch. Daarna is het 2e pontje niet ver meer. We rennen een stukje om hem te halen. We kunnen nog net mee. Aan de overzijde volgen we het fietspad naar Heusden. Onderweg merken we dat we ons wandelboekje kwijt zijn, Bij de lunch laten liggen? We wandelen door tot een parkeerplaats bij Heusden. Daar keren we om. Gelukkig vinden we ons wandelboekje terug op het stuk waar we hardliepen. 

Bij het kasteel snijden we een stukje af via een klompenpad. 

Gedaan: Amsterdam - Heusden

De Rustende jager - Den Bosch

Te gaan: Heusden - de Rustende jager.

Pelgrimspad 1: Vught - de rustende jager

Dinsdag 6 september 2022

Omdat onze vakantie in Bretagne maar een week duurde in plaats van drie, trakteren we onszelf op twee weekjes Noord-Brabant. Eens kijken of we het LAW Pelgrimspad 1 kunnen uitlopen. Dat hebben we van Amsterdam tot Nederhemert-Noord gelopen.

Vanuit Biezenmortel, waar we op camping Weideblik staan, nemen we een buurtbus naar Helvoirt. We zijn de enige senioren in een gezelschap van middelbare scholieren. Twee ervan bieden me spontaan een zitplaats aan. Van Helvoirt nemen we de bus naar Vught. Vandaag willen we van Vught terug lopen naar de camping. We lopen dus vandaag tegen de richting in.

Het eerste stuk lopen we langs een van de Brabantse plassen die "de ijzeren man" genoemd wordt. Waarschijnlijk doordat we tegen de normale richting in lopen, missen we bij restaurant de ijzeren man de wegwijzers. Misschien heeft een nieuw klimbos de route gewijzigd, misschien speelt er iets anders. Met bewegwijzering, boekje en gfx blijft het gissen. We gissen goed, want uiteindelijk komen we weer tekens tegen.

De route brengt ons vandaag door veel bos. Dat loopt lekker koel. In het bos is de bewegwijzering na een tijdje weer prima. Het bos is lekker gevarieerd. Op een plaats zien we een uitgebloeide brede wespenorchis. Jammer genoeg vergeet ik een foto te maken.

Gedaan: 

Amsterdam - Nederhemert-noord

Rustende jager - Den Bosch (het stuk Vught - den Bosch hadden we al gelopen)

Biesboschpad: Kiltunnel - Dordrecht - Stadspolders

Donderdag 1 september 2022

Om van de Kiltunnel naar Kop van 't Land te komen zijn er twee routes: een noordelijke, door Dordrecht, en een zuidelijke door de weilanden en polders. Die laatste lijkt ons de mooiste, maar helaas is het OV er alleen vroeg in de ochtend of in de loop van de middag. Daarom kiezen we voor de noordelijke route.

Vanaf de Kiltunnel lopen we langs de Dordtsche Kil naar het noorden. Langs een smal avontuurlijk paardje lopen we landinwaarts. Een rustige asfaltweg brengt ons naar de A16. Vanaf het viaduct kijken we neer op de auto's in de file beneden. Het Wielwijkpark is niet groot, en biedt een groene omgeving.

Na het parkje lopen we een kleine kilometer over de Zuidendijk. Oude huisjes aan onze linkerhand, rechts water. Het wandelt rustig. Tot hier is alles prima bewegwijzerd.

Door de wijk Krispijn lopen we naar het Weizigtpark, waar we de lunch gebruiken. In de wijk hebben we voor het eerst momenten dat we even naar de stickers moeten zoeken. Om door het station te komen hebben we onze OV-kaarten nodig. Gelukkig hebben we die bij ons, maar mensen die de terugweg met de fiets doen, moeten hier wel even aan denken.

Na het station gaan we de oude binnenstad in. Een jaar of veertig geleden kwam ik een aantal malen in Dordrecht. Wat ik me herinner zijn oude panden met scheven muren - ze hellen voorover of achterover, maar staan zelden recht. En het was er donker en regenachtig. Dat laatste is vandaag anders - het is prachtig zonnig weer. De scheve panden staan er nog steeds. En net zo scheef als in mijn herinnering. Jammer genoeg komt dat op de foto niet goed tot zijn recht.

Bij restaurant Down Town Dordrecht drinken we thee en koffie. Prima bediening. We hebben een leuk uitzicht over de Beneden Merwede, het Wantij en de busboten naar Rotterdam. De bewegwijzering is in de oude stad regelmatig zoeken. Ik download de route op mijn mobiel om te kijken waar we het spoor zijn kwijt geraakt. We zijn niet de enigen die de bewegwijzering zoeken, want twee wandelaarsters die ons tegemoet komen zijn ook het spoor bijster. Gelukkig kunnen we ze de weg wijzen.

Langs het Wantij is een groen, maar niet heel afwisselend stuk. We stappen de kilometers gestaag weg. Bij stadspolders nemen we de trein naar Dordrecht en van daar de bus naar de Kiltunnel. Gelukkig zijn de NS stakingen hier voorbij.

Gedaan: 76 kilometer.
Te gaan: 169-76 = 93 km.

Biesboschpad: Maasdam - Kiltunnel.

Donderdag 18 augustus 2022

We parkeren op de Keerweer in Dordrecht. Een klein publiek parkeerterreintje vlak voor een bedrijventerrein. Vandaar lopen we gemakkelijk naar bushalte de Kiltunnel. Die staat niet in het boekje, maar heeft met bus 166 twee keer per uur een snelle verbinding met Maasdam.

In Maasdam blijven we een halte te lang zitten. Gelukkig is de volgende bushalte niet ver. Over een smal pad langs de boezemvliet lopen we naar het noorden. Langs de oever groeit veel riet. Aan de overkant staan mooi gelegen huizen. Mooi gelegen, maar we zitten dan wel een eind van al onze vrienden vandaan.

Bij Puttershoek steken we een bruggetje over. Bij molen de Lelie eten we onze lunch aan een keuriuge picknicktafel. Over het Simonsdijkje wandelen we verder richting de Oude Maas. Daar nemen we een grintweg, later smal pad door twee natuurgebieden, het Zuiddiepbos en Groot Koninkrijk. De randen van de grintweg zijn begroeid met brandnetel en braam. Aan stikstof hier blijkbaar geen gebrek. De bramen zijn rijp en lekker. In het tweede deel volgen we een graspad over een dijk. Hier domineren akkerdistel, braam en riet. Wel hebben we hier uitzicht over weilanden met ganzen. We lopen dwars door een lange schaapskudde, die op en aan beide kanten van de dijk graast.

Na een bocht lopen we langs de Dordtse Kil naar het zuiden. Door de verkeerstunnel steken we de Dordtse Kil over.

Gedaan:
Geertruidenberg - Kiltunnel, 61 km.

Grote rivierenpad: Kranenburg - Kleef

Dinsdag 2 augustus 2022

In Kranenburg parkeren we op hetzelfde parkeerterrein aan de westkant van het dorp waar we vorige week parkeerden. Vandaag willen we de 17km naar het eindpunt van de route lopen. Langs de Welfahrtskirche en een oude stadstoren lopen we richting noorden. De route leidt ons een halve kilometer lang tussen de akkers door voor we het bos in duiken. Er worden vandaag temperaturen van 25 en meer graden verwacht, dus de schaduw in het bos is welkom. De flora is niet slecht. Naast stikstofrijke soorten als brandnetel en klein springzaad zien we ook het groot springzaad en heggendoornzaad. Die laatste geldt als vrij algemeen, maar ik zie hem niet vaak. Of misschien zie ik hem vaak over het hoofd.

Dat bos volgen we met wat omwegen tot we bij Schottheide weer op de weg uit komen. Na een kort stukje lopen we het Reichswald in. Dit heeft meer het karakter van een productiebos. Regelmatig zien we omgezaagde stammen langs het pad liggen. Opnieuw veel brandnetel, klein springzaad, en reuzenbalsemien. Vreemd dat onze oosterburen zich niet druk lijken te maken over de stikstof. In Nederland lijkt de regering bereid om de landbouw compleet op te offeren om de mest = stikstof met 90% te reduceren. Maar misschien denken de Duitsers wel: laat eerst de Nederlanders maar die megaboerderijen opruimen, anders zetten onze Duitse maatregelen geen zoden aan de dijk.

Via vooral parken en groene buitenwijken komen we bij het centrum. Bij een fontein lijkt de route te eindigen. Ik had gehoopt hier een kruispunt van wandelroutes aan te treffen. Het voelt wat kaal, zo'n eindpunt zonder eindpunt. Zonder probleem pakken we de bus terug. Zonder probleem dankzij de 9292 app. Ik zoek nog het Duitse equivalent. In Kranenburg trakteren we onszelf op ijs.

We hebben het grote rivierenpad afgerond. Het oudste verslag van een etappe van het Grote rivierenpad dateert van mei 2013. Dat is 9 jaar geleden. Van Hoek van Holland tot aan Kleef is het pad zo'n 276 kilometer.

Grote rivierenpad: Duivelsberg - Kranenburg

Woensdag 27 juli 2022

Kranenburg biedt haar gasten een redelijk parkeerplaatsje vlak bij het oude centrum. Bijkomend voordeel is dat het wandelpad vlak langs de inrit van de parkeerplaats loopt. Natuurlijk bekijken we even het centrum van Kranenburg. De kerk bewaren we voor de volgende keer.

Het eerste deel van het pad loopt - gescheiden door een sloot en een groene strook - evenwijdig met de autoweg. Het loopt rustig, maar niet afwisselend. Rechts van ons liggen weilanden. Het valt op dat ook hier bij de grens de oppervlakte van de weilanden en akkers per boerderij groter is dan in NL.

In Wyler valt het R.K kerkje op. Een oud en een nieuw kerkje staan vlak bij elkaar. Foto's in de hal van het oude kerkje laten zien hoe het kerkje er in de periode 48 en daarna uitzag.
Na Wyler wordt het pad afwisselender. Het stijgt en daalt meer. Meer uitzicht, en na een tijdje grindweg en smalle voetpaden. In de berm bloeit het rapunzelklokje. Op de top van de berg drinken we een kopje koffie bij het pannenkoek restaurant. Daarna zelfde weg terug.

Gedaan: Hoek van Holland - Kranenburg.

naoberpad: Elten - Emmerik

In Elten kunnen we vlak bij het station parkeren. We zijn keurig op tijd, met een paar minuten spelen. Bij de arrivapaal kunnen we, hoewel in Duitsland, gewoon met onze Nederlandse ov-kaart inchecken. Helaas blijkt de trein overvol, we kunnen niet mee.

Dan maar eerst wandelen. We lopen een stukje over de weg evenwijdig aan het spoor, en slaan rechtsaf een weg in die door de landerijen slingert. We komen terug in Nederland. Het miezert licht, maar mijn zomerjas wordt er niet eens echt nat van. Een grintweg tussen de akkers naar links brengt ons bij een klein gehuchtje. We wandelen door het 'Eiland van Gelderland,', tussen de oude bedding van de Rijn, het kanaal van Pannerden, en de Rijn. 

Bij Spijk bereiken we de Rijn. Hier komt de Rijn ons land binnen, en niet bij Lobith, zoals ze me vroeger op school wijs maakten. Maar misschien viel Spijk vroeger wel onder de gemeente Lobith, zoals ze nu onder de gemeente Zevenaar vallen.

Langs de Rijndijk lopen we terug Duitsland binnen.  In de bermflora zien we o.a. knikkende distel en waterjakobskruiskruid.

Rechts van ons wordt ijverig onderhoud gepleegd aan de Emmericher ward, een gebied waar nieuwe natuur bevorderd wordt. 

In Emmerich lopen we nog ruim een kilometer door naar het station. Daar nemen we de trein terug naar Elten.

Veluwe zwerfpad: Dieren - Rheden

Maandag 18 juli 2022.

We waren van plan een stukje in Duitsland van het Grote Rivierepad te lopen, maar officieel hoor ik dan mijn paspoort bij me te hebben. En die ligt thuis. Dan maar een stukje van het Veluwe Zwerfpad. We kiezen voor het stukje Dieren - Rheden: vanmiddag wordt verwacht de 35 graden aan te tikken. 10 km is in de ochtend goed te doen. We parkeren in Dieren bij de synagoge op een kleine parkeerplaats, niet ver van het station. Vandaar pakken we bij het station de route op. Het OV-gebeuren plannen we aan het eind: dat scheelt hitte tijdens het wandelen. En vandaag verwachten ze niet de 38-40 graden die ze voor morgen afgegeven hebben, en de eerste dag van de 4-daagse vervalt, maar 35 graden is nog steeds heet.

De eerste paar straten wandelen we door Dieren, een rustig plaatsje. Dieren is niet groot, en al snel lopen we tussen het groen. Ingezaaide bermen van akkers fleuren de wegranden op. Bij de Hof van Dieren is dat uitdrukkelijk beleid in het kader van ecologisch boeren.

Daarna komen we in de schaduw van de bomen. Geleidelijk wordt het terrein meer geaccidenteerd. De helling in de weg is niet groot maar wel zichtbaar. Onder de bomen is het lekker koel. Het klimmen wordt beloond met een prachtig uitzicht over een heide veld. Met een - voor zandgronden steile - trap gaan we naar beneden. Langs de bosrand lopen we nog steeds in de schaduw. Voor we er erg in hebben zit de 10 km er op, en zijn we bij Rheden. Daar is de bewegwijzering blijkbaar wat veranderd, of niet duidelijk, of wij zien iets over het hoofd. Het station is niet alleen via de NS-wandelroute, maar ook met gezond verstand gemakkelijk te vinden. Na een kwartiertje wachten brengt de trein ons snel terug in Dieren. Het is half een, terug naar de camping.

Nederlands kustpad : Katwijk - Noordwijk

Vrijdag 1 juli 2022 Donderdagmiddag werden hoosbuien verwacht, dus verzetten we onze wekelijkse wandeldag van donderdag naar vrijdag. Overbodig, bleek gisteren, want er kwamen alleen wat lichte miezerbuitjes over trekken.
Terwijl we in Leiden op de bus naar Katwijk wachten, krijgen we een korte stortbui over ons heen. Hopelijk is dat geen voorbode voor de rest van de dag.

Gelukkig is het in Katwijk droog wanneer we uitstappen. De boulevard van Katwijk is lang, en heeft een leuke duinstrook tussen boulevard en strand. Het barst er van de blauwe zeedistel, zeeraket, kruipend stalkruid, slangenkruid en duinaveruit. Die laatste kan ik me niet herinneren eerder gezien te hebben. Ook muurpeper, geel walstro en glad walstro komen volop voor. Ik zie meer kruipend walstro en meer blauwe zeedistel dan in heel het beschermde en goed onderhouden NATURA 2000 Westduinpark in Den Haag. Katwijk heeft zijn natuur op orde.

De boulevard in Katwijk is redelijk lang gestrekt. Het heeft nog een redelijk dorps karakter weten te bewaren. We passeren de oude dorpskerk. Een stukje verderop steken we de Oude Rijn over. Ik had een bord met de start van het Romeinse Limes pad verwacht, maar zie dat niet.

De duinen tussen Katwijk en Noordwijk heten de Coepelduinen. We zien aardig wat bolvormige duinen om ons heen. Een goede oefening voor onze geplande vakantie in Oostenrijk. Ook in deze duinen zien we de al genoemde planten terugkomen. Daarnaast groeit de duinroos hier volop. Hij is uitgebloeid, en de rozebottels zijn goed te zien. We lopen over een schelpenpad, en stappen lekker door.

In Noordwijk eten we onze lunch. Onder het wandelen hadden we de jas uitgetrokken, maar nu we stilzitten trekken we die toch weer aan. De boulevard in Noordwijk straalt net zo'n rustig karakter uit als die in Katwijk, alleen worden we halverwege even het dorp in gestuurd vanwege een groot hotelcomplex. Bij de vuurtoren van Noordwijk nemen we de bus terug naar Leiden.

Gewandeld: Hoek van Holland - Noordwijk