vrijdag, oktober 4

Moselsteig: Palzem - Winscheringen (etappe 2A)

Dinsdag 1 oktober 2024

We parkeren zoals in het boekje geadviseerd wordt, bij de sportanlage. Vandaar wandelen we naar het Bahnhof, het station. Verschillende bewoners wijzen ons spontaan de weg zodra we maar even op onze mobiel kijken. Op het station kopen we 2 kaartjes. Het station is zowaar bemand, of bemensd, iets wat we in Nederland voor stationnetjes van deze afmeting niet meer kennen. Wanneer de trein is binnen gereden, doet deze medewerkster een hekje voor ons open en kunnen we het perron op en instappen.

Binnen een paar minuten zijn we in Palzem. Daar zien we bij het verlaten van het station direct "zuweg" stickers. Alle aan- en -aflooproutes zijn keurig bewegwijzerd. Ze hebben een klein kleurverschil met de echte Moselsteig stickers.

Het eerste deel voert ons omhoog naar bossen. Het is droog, en goed wandelweer. In de bossen is het modderig. We passeren de indrukwekkende Dom van Helfant. Hoe komt zo'n bescheiden plaatsje aan zo'n grote dom?
De twee beschrijvingen van deze etappe zijn lovend, maar voorlopig valt het ons tegen. Een beetje eentonig, misschien zelfs een beetje saai.
Verderop is de route versperd ivm bosbouw werkzaamheden. Gelukkig is de alternatieve route helemaal bewegwijzerd. Kom daar in NL eens om!

In Winscheringen vinden we zonder probleem de auto weer terug. Hopelijk morgen het tweede deel van deze etappe.

vrijdag, augustus 2

Nederlands kustpad: Katwijk - Noordwijk

Vrijdag 2 augustus 2024
Om 10 over 9 zet de chauffeur van de bus ons bij zijn eindpunt, de zuid-kant van de Boulevard van Katwijk, uit zijn bus. Als het geen absoluut record is, dan is dat toch wel een jaarrecord. Het weer is warm, maar door de ochtend en de noordenwind niet heet. Het is droog en gedeeltelijk bewolkt. Kortom, ideaal wandelweer.

De boulevard van Katwijk heeft een brede begroeide duinstrook tussen het strand en de boulevard. Ik geniet van de blauwe zeedistel, de duinaveruit, het kruipend stalkruid, zanddoddegras en de andere specifieke duinplanten. We passeren de witte oude kerk en de vuurtoren. We volgen het houten vlonder pad door de duinstrook.

Aan het eind van Katwijk steken we de Oude Rijn over die hier in de Noordzee uitmondt. Hier begint het Romeinse Limespad dat naar Nijmegen loopt. Wij wandelen verder naar het Noorden. Het voetpad loopt evenwijdig met het fietspad, maar heeft vaak zoveel hoogteverschil dat we het nauwelijks merken. Gedeeltelijk komen we hier dezelfde duinplanten tegen als langs de boulevard, maar ook een aantal planten die als invasieve soorten worden beschouwd, zoals rimpelroos, canadese fijnstraal en bezemkruiskruid.

In Noordwijk genieten we van een kopje koffie, een smoothie en een stukje taart op het terras van de "Two Brothers", waar het personeel bestaat uit mensen met een "beperking." We lopen nog even door en nemen bus 20 terug naar huis.

Totaal afgelegd: Hoek van Holland - Noordwijk.

dinsdag, juli 9

Romeinse Limespad: Kesteren - Grebbeberg

Dinsdag 9 juli 2024

We pakken bij Kesteren de draad van gisteren weer op. Het is 10 uur in de ochtend, bewolkt maar droog. We verlaten het dorp. Bij een tunneltje is een traktor tegen de tunnelwand aangereden. De bestuurder wordt met een ambulance afgevoerd. De route voert ons over de zomerdijk langs de Rijn. Langs de dijk groeien o.a. moederkruid, vijfvingerkruid en poelruit.


Door de bewolking en de wind merken we de langzaam toenemende warmte nauwelijks. We steken met een pontje de Rijn over. Grappig om te zien hoe het pontje zonder stuurman over vaart.

We volgen de asfaltweg door het natuurgebied De Blauwe Kamer. Bij de Grebbeberg blijkt het restaurantje gesloten te zijn. Ten noorden van de Rijn schijnt de zon volop. We vinden het te warm om door te lopen naar Wageningen. We nemen de bus terug naar Kesteren.

Vandaag gewandeld: 7 km.
Totaal afgelegd: 179 km.

maandag, juli 8

Romeinse Limespad: Eck en Wiel - Kesteren.

Maandag 8 juli 2024

De bus brengt ons van Otterlo naar Arnhem, de trein van Arnhem naar Kesteren, en een volgende bus brengt ons van Kesteren naar Eck en Wiel. Volgens de 9292 app moeten we bellen voor een beltaxi, maar Jos ontdekte dat de NS app normale busverbindingen adviseert. Veel beter!

Vanaf de muziektent in Eck en Wiel is de route snel te vinden naar het begin van het traject op de kaart. Opvallend is de St Annakerk in het dorp: Een protestantse kerk met een Rooms Katholieke naam.

Het is zonnig, met een verfrissend windje, droog en alles bij elkaar het beste wandelweer dat we ons kunnen voorstellen. Eenmaal op de route lopen we tussen de fruitboomgaarden door. De appelboom in onze achtertuin heeft misschien 1 appel, maar deze boeren hebben hun fruit vol met vruchten weten te krijgen. Knap werk.

We passeren een boer die o.a. kaas verkoopt. Maar ik heb geen zin om de hele route met een extra stuk kaas te sjouwen. We lopen dus door. In de bermen langs de weg groeit o.a. valeriaan. Volgens de obsidentify app is het de echte valeriaan. Ik geloof het meteen.

Verderop staat de aardaker in bloei. Een plant die we later nog een keer aantreffen. We wandelen verder over dijken, die deels samenvallen met een fietspad. We passeren Ingen en Lienden.

In Kesteren staan bordjes naar het station. Volgende keer hier beginnen.

Vandaag gelopen: 11 km.
Totaal gelopen: 171 km.

donderdag, juli 4

Veluwe Zwerfpad: Garderen - Putten

Donderdag 5 juli 2024

Omdat we in Putten een half uur op de bus zouden moeten wachten, besluiten we het traject in omgekeerde volgorde te lopen: Van Putten naar Garderen.
Jammer genoeg ligt het boekje van het Veluwe Zwerfpad nog bij de caravan en is de gpx niet te downloaden. Het downloaden lukt wel, maar bij het openen krijg ik de melding: "FILE IS GEEN GPX". Een pdf downloaden lukt wel. Gelukkig blijkt de bewegwijzering in het bos van prima kwaliteit.

Het bos is mooi, en kent een mengsel van beuk, eik, naaldboom en andere algemene soorten. Vooral in het beukenbos is weinig ondergroei. Leuke planten, in de zin van nieuwe soorten, komen we daardoor niet tegen. De meest voorkomense plantensoort in de ondergroei is de bosbes. De bessen zijn rijp.

De afgelopen nacht, en eigenlijk de halve week al, heeft het aardig geregend. De zandwegen staan daardoor aardig onderwater. Toch bereiken we Garderen zonder grote problemen. Ik schreef hierboven dat de bewegwijzering van prima kwaliteit is, maar dat is met uitzondering van het laatste stukje. Op een kruising wekken de bordjes/stickers de indruk dat we rechtdoor moeten, en niet linksaf. We komen in het dorp, maar niet volgens de route op het kaartje. We besluiten het niet te gaan uitzoeken, en genieten van een ijsje en smoothie bij "in de ijstijd", een uitstekende naam voor een ijsrestaurant.



Gedaan: Arnhem - Putten, 88,6 + 10,5 = 99,1 km

woensdag, juli 3

Veluwe Zwerfpad Garderen - Elspeet.

dinsdag 2 juli 2024


De bedoeling was Garderen - Putten, maar we volgen zonder echt op te letten de verder prima bewegwijzering en komen pas midden op de heide er achter dat dit niet de weg naar Putten is.
Dit traject is een extra route, en zeker de moeite waard. De route voert ons dwars over het Houtdorperveld en het Speulderveld, twee uitgestrekte heidegebieden.

Twee plantensoorten die onderweg opvallen: het kraailook en het dwergviltkruid.


Het kraailook groeide aan het begin van de route, en is voor mij een nieuwe soort. Volgens de Nederlandstalige wikipedia breidt de soort zich in Nederland uit. Vermoedlijk ook in Vlaanderen. De wetenschappelijk soortnaam Allium vineale wijst er al op dat de plant nauw verwant is met de ui (Allium cepa).

Het dwergviltkruid groeide midden op de heide. Jammer genoeg blijken thuis geen van de foto's scherp genoeg om hier te tonen.

donderdag, juni 6

Nederlands kustpad deel2: Wassenaarse slag - Katwijk aan Zee.

Woensdag 5 juni 2024

Het is prachtig wandelweer: een graad of 14 en zonnig.
We nemen de bus naar de Bronckhorstlaan in Wassenaar. Vandaar is het (binnendoor) nog een half uur wandelen voordat we hotel Duinoord zijn, waar we aan het eigenlijke traject beginnen.

De route leidt ons al snel vanaf het fietspad het duin in. Mul zand, dat zwaar loopt, maar ook langs en door natte duinvalleien.

Hier een fotorap van de duinplanten

Allereerst het slangenkruid. Waarom het slangenkruid heet, is me niet duidelijk. Maar ik vind hem al jaren lang gewoon mooi. In Nederlands komt hij vooral in de kalkrijke duinen voor. Het is de enige waardplant van de Gevlamde grasmot, die we in Nederland dus ook alleen in de duinen aantreffen.



De vleeskleurige duinorchis hebben we hier vaker gezien. Het is een ondersoort van de vleeskleurige orchis (Dactylorhiza incarnata). Het verschil is de afmeting,maar er wordt nog over gediscussieerd of dat echt voldoende is voor een aparte naam.

We passeren twee grassoorten die gemakkelijk te herkennen lijken. De eerste is zwenkdravik (Anisantha tectorum). De aartjes hangen in waaierachtige bundels over naar een zijde. De soort zou Zwenkdravik een kensoort zijn voor de kegelsilene-associatie, samen met kegelsilene en duinaveruit. Echte duinplanten van kalkrijke grond.
In Bulgarije en Griekenland is er een galmug, Stenodiplosis tectori, die dit gras als waardplant heeft. In Nederland is het volgens de vlinderstichting een van de vele waardplanten van de Argusvlinder. Ik heb het idee dat er veel meer relaties tussen deze plant en de diverse insectensoorten bestaan, maar of niemand heeft ze ooit belangrijk genoeg gevonden voor onderzoek of ik kan ze gewoon niet vinden.



De tweede grassoort is Zanddoddegras (Phleum arenarium). Ze hoort bij het duinsterretjes-verbond, een groep van plantengemeenschappen van droge graslanden op kalkrijke zeeduinen.

Het duinviooltje (Viola tricolor subsp. curtisii) oogt altijd heel vrolijk.
Naarmate we dichterbij Katwijk komen, zien we ook vaker de Walstrobremraap (Orobanche caryophyllacea). Die zagen we vorige keer vaker,dus slaan we vandaag even over. Vlak voor Katwijk zien we iemand uit onze kerk. Ze is 80, maar vandaag uit Scheveningen naar Katwijk gefietst. Petje af! Op het terras van Zeekant trakteren we onszelf op een kopje thee en koffie. Volgende keer Katwijk - Noordwijk?

vrijdag, mei 24

Nederlands kustpad deel 2: Meijendel - Wassenaarse slag

Vrijdag 25 mei 2024

We parkeren bij Wassenaarse Slag tegenover het Fletcher hotel. Vanmorgen wordt droog weer verwacht, vanaf de lunch regen. Het is hier even zoeken naar de bordjes met het pad. Het duingebied heet hier Ganzenhoek. Het kent een aantal grote grazers en tijdens het vermijden van deze beesten, die heel gezellig met een stuk of tien een kruising blokkeren, raken we het pad kwijt. We lopen over een zandpad met veel los zand. Vermoeiend en traag. Met een omweg komen we weer op de route. Ter hoogte van Meijendel en libellenvallei maken we rechtsomkeert. Een paar weken geleden hebben we beiden bezocht.

Maar de flora is mooi. hierbij een collage van bloemen.

Duinviooltje
Walstrobremraap
Buntgras
Glad parelzaad
Vleeskleurige orchis
Door gebrek aan zon zijn de foto's jammer genoeg niet zo mooi als ik zou willen.

vrijdag, januari 26

Romeinse Limespad: Wijk bij Duurstede - Eck en Wiel.

Woensdag 24 januari 2024

Vandaag onze eerste wandeling na de winter. Het OV brengt ons zonder problemen naar Wijk Bij Duurstede. Gelukkig herkent Jos de straat waar we de vorige keer zijn ingestapt. Daar is het even puzzelen hoe de route precies loopt. Met een download van de GFX file komen we er uit. Wel missen we een Limes monument dat in het boekje vermeld staat. De markt is gezellig. De bewegwijzering is af en toe voor verbetering vatbaar. Op de veerpont is het rustig. We zijn de enige wandelaars, er zijn geen fietsers en 4 of 5 auto's.

Aan de overkant van de Nederrijn lopen we met een stevige bries in de rug. Gelukkig blijft het droog. Links van ons moet een tweede historische Romeinse plek zijn, maar het weggetje lijkt afgesloten te zijn. De Roodvoet steenfabriek zien we wel op afstand liggen. Een info bord langs de weg vertelt over een mislukt bombardement en omgekomen schoolkinderen.

Qua natuur staat er nog niets in bloei. Wel zien we zwemmende nonnetjes, een ooievaar, bergen ganzen en een valk.

Op een bankje eten we onze lunch. Vaak genieten we van het uitzicht over de Nederrijn. Het is duidelijk dat we langzamerhand in de Betuwe komen: we wandelen langs boomgaarden. Bij een theetuin met de naam Romeinse Limes drinken we een kopje thee. Eenvoudig adresje, maar met veel eigen producten. Een aanbeveling!

We wandelen om Eck en Wiel heen naar de bushalte in dit plaatsje. Volgens het bordje bij de halte moet er over 20 minuten een bus naar Tiel komen. De 9292 app zegt dat we een belbus moeten bellen. Een engelssprekend meisje komt naar de halte en zegt dat we niet hoeven te bellen. Er komt een gewone bus. Helaas, de bus komt niet. De 9292 app toont wel een buslijn 44 als ik ingeef dat ik naar Tiel ipv naar Den Haag wil. Irritant. Jammer genoeg vallen er twee bussen uit. Een vriendelijke telefoniste / service medewerker verontschuldigt zich. Twee bussen met een technisch mankement komt heel weinig voor. We wachten en gelukkig komt de volgende bus wel.

Om half acht zijn we terug thuis. Moe en voldaan.

Gewandeld: vandaag 13 kilometer, totaal 160 km.
Nog te gaan: 256 - 160 = 96 km.

dinsdag, oktober 10

Romeinse Limespad: Weg naar Cothen - Wijk bij Duurstede

Dinsdag 10 oktober 2023

Bij bushalte Hardenberg stappen we uit. Met 12 uur zijn we een stuk later dan normaal. Het is vandaag midden oktober en warm genoeg om zonder jas buiten te lopen en zonnig genoeg om een petje op te zetten. Het weer is van slag.

We steken het bruggetje over en volgen het pad langs de Kromme Rijn. Het water stroomt snel. Of is het gezichtsbedrog en komt het door de wind? Ondanks het warme weer staan er weinig planten in bloei. We passeren een uitbundig bloeiende ingezaaide bloemenrand langs een van de akkers.

Cothen lijkt een ingedommeld dorp te zijn. We passeren een RK en een Hervormde kerk. Opnieuw volgen we de Kromme Rijn. Inheemse planten die nog in bloei staan zijn de watermunt en de moerasandoorn. Opvallend is dat er nog maar heel weinig bomen in herfstkleuren staan te pronken. Veel bladerdekken zien er nog mooi groen uit, half oktober had ik meer bruin en geel verwacht.

Vlak voor Wijk bij Duurstede krijgen we een informatief bord over Dorestad, de grootste en rijkste stad van Nederland tijdens de Vikingen. In Wijk bij Duurstede zelf passeren we een nagebouwd exemplaar van een krommerijnder, een binnenvaartschip dat vroeger op de Kromme Rijn werd gebruikt.

Vandaag gedaan: Weg naar Cothen - Wijk bij Duurstede, 7 km
Totaal gedaan: 147 km