Pelgrimspad 2: Gulpen - Scheulder

Donderdag 31 augustus

Vanaf camping Gronselerput volgen we de route langs de Geul. We passeren het plaatsje Engwegen en lopen door naar Schin op Geul. Het is er stil en verlaten. We passeren de kerk en slaan voor de spoorbaan linksaf. Daarna mogen de kuiten aan het werk, want het pad stijgt flink naar een oude kluizenaarskapel. Informatiebordjes over het bos vertellen ons dat er door traditioneel hakwerk orchideeen in dit bos groeien. vermoedelijk zijn we in het verkeerde jaargetijde. Andere informatiebordjes vertellen over 16 kluizenaars die hier woonden. Het wordt niet 100% duidelijk of die tegelijk of na elkaar hier woonden. De tekst suggereert het laatste. Van het kapelletje dalen we weer af naar de spoorbaan, en steken deze over. Bij Kasteel Schaloen gebruiken we een kopje koffie en thee.

Via Oud-Valkenburg lopen we naar het Gerendal, beroemd om zijn orchideeen. Ook hier zien we die niet. Wel vallen bij de esdoorns het grote aantal donkere vlekken op. Het is de esdoornvlekkenzwam. Beemdkroon, kruldistel, glad walstro, grasklokje en valse salie zijn planten in de kruidlaag. Een paar keer hebben we een licht buitje, maar in het algemeen blijft het droog.

In Scheulder hebben we een OV puzzel. Volgens 9292 moeten we 20 minuten lopen naar Margraten, en dan twee bussen nemen naar Gulpen. Of we rijden via Valkenburg, met een bus, een trein en nog een bus.
Het buurtbusje komt, we houden hem aan en de chauffeur vertelt ons dat de gemakkelijkste route is om mee te rijden naar halte Termaar, waar ieder kwartier bus 350 naar Gulpen rijdt. Dat doen we en we komen er sneller dan met de routes die 9292 voor ons uitdokterde.

In Gulpen stappen we uit bij het busstation. Vandaar pakken we zonder veel gezoek de route weer op naar de camping. Na Kasteel Wijlre is het pad door de weilanden helaas geblokkeerd. We kunnen via Stokhem lopen, of via Wijlre. We kiezen voor dit laatste. Het is 1,5 km extra, maar wel een mooi stukje. Jammer dat Jos op een bankje gestoken wordt door een hoornaar. Ze zuigt de steek leeg.

Vandaag gedaan: Gulpen - Scheulder, 13,5 km
Totaal gedaan: Den Bosch - Scheulder, 234 km
Nog te gaan: 249 - 234 = 15 km.

Pelgrimspad 2: Voerendaal - Gulpen

Dinsdag 29 augustus 2023 We staan op onze favoriete Zuid-Limburgse camping: De Gronselerput in Wijlre. Er staat nog 42 kilometer open van Pelgrimspad 2. De bedoeling is om deze vakantie dat stuk uit te lopen.
We hadden in Gulpen willen parkeren, maar wanneer we zien dat we de bus in Gulpen naar Voerendaal niet gaan halen, rijden we naar Voerendaal. Daar is het gratis parkeren.

We wandelen langs de spoorlijn naar het westen. Bij het eerste tunneltje onder de spoorbaan pakken we de route weer op. De route voert ons langs een mooide oude kerk in het centrum langs kasteel Cortenbach. A.s. zondag zijn de schuttersfeesten, maar vandaag kunnen we nog de gewone route volgen.

Vandaag gaat het door de velden naar de A79, waar we door een tunneltje onder door gaan. Links van ons ligt de Kunderberg, waar meer dan 80 plantensoorten zouden groeien. We zien er niet veel van, maar misschien dat we bij gelegenheid het pad over de berg een keer kunnen volgen. Jos ziet een wijngaardslak in de berm.

Vanaf de berg lopen we door naar Ubachsberg. Het pad is grote delen 'vals plat', we stijgen heel langzaam. Na Ubachsberg lopen we door Mingersberg en Eyserheide. We zien onderweg wel wat kruiden: Reuzenbalsemien, grote Kattenstaart, hop, agrimonie, ruig klokje, en veel wilde marjolein.

We passeren een maisakker waar een deel van de planten aan maisbrand, ustilago maydis, leidt. Het ziet er uit als een forse schadepost voor de boer.

We wandelen verder door de Eyser Bosschen. De zachte duizendknoop, persicaria mitis, valt op.

Moe maar voldaan arriveren we in Gulpen.

Vandaag gedaan: Voerendaal - Gulpen: 14 km
Totaal gedaan: DEn Bosch - Gulpen: 221 km.

Romeinse Limespad: Bunnik - Weg naar Cothen

Bus 41 zet ons keurig in het centrum van Bunnik af. Vandaar is het maar een klein eindje naar de route langs de Kromme Rijn. Het eerste deel is floristisch minder interessant dan de vorige wandeling. Het grintpad langs de oever loopt gemakkelijk weg. He, vervelend: de achterkant van mijn sandaal scheurt. Vervelend, ik heb ze 5 a 10 jaar geleden bij Beversport gekocht. Nu loop ik op een sandaal en iets wat het midden houdt tussen een sandaal en een slipper. Nou ja, er is mee te lopen. Een vrouw alleen komt ons achterop. Met rugtas, wandelschoenen en een stevige pas maakt ze de indruk dat ze de afkickcursus na de vierdaagse nog niet heeft afgerond.

De lucht is grijs en dreigend, maar het zou droog blijven, en op een paar druppeltjes na blijft het dat ook. Later breekt het zonnetje door. We wandelen onder de A12 door. Bijna alle tunneltjes op dit traject zijn berekend op mensen die half zo lang zijn als ik.

We volgen de Kromme Rijn om Odijk heen. De flora wordt wat interessanter: zomerfijnstraal, kattenstraat, verwilderde kogeldistels, heelblaadjes, wilde bertram en watermunt. Geen van allen superbijzonder, maar wel leuk afwisselend. Opvallend is ook het grote aantallen paddenstoelen voor de tijd van het jaar.

We passeren de rand van Werkhoven. Bij een picknicktafel maken we een praatje met een wandelaarster die het streekpad Utrecht doet. De route valt hier gedeeltelijk samen met het streekpad. We komen nu meer wandelaars tegen. Bij halte Hardenbroek op de N229 nemen we de bus terug naar Utrecht.

Totaal gelopen: Katwijk aan Zee - N229 voor Cothen, 139 km.
Vandaag gelopen: 14 kilometer.
Nog te gaan: 256-139 = 117 km.

Romeinse Limespad: Utrecht CS - Bunnik

Donderdag 10 augustus 2023

De NS brengt ons netjes en snel naar Utrecht CS. Daar is het pad gemakkelijk weer op te pakken. Voorbij het rijkskantoor steken we met de Moreelsebrug de spoorlijn over. Via via komen we bij de Domtoren. We kijken even rond naar een fotozaak, want het sd-kaartje van mijn fototoestel ligt helaas thuis. U zult het dus met een foto van mijn mobiel moeten doen.

Onze editie van het boekje klopt niet meer met de route, maar de bewegwijzering is voldoende. Daar verschillen Jos en ik trouwens van mening over, want Jos vindt dat het wel wat beter kan.

Eenmaal onder de A12 door komen we in een ander landschap. De stad ligt duidelijk achter ons. Twee wandelende vrienden die het Limespad van oost naar west lopen, komen ons tegemoet. We maken een kort praatje. We lopen naar Castellum Fectio. De opgravingen zijn duidelijk te zien. Een aantal stenen uit die tijd zijn tentoongesteld. Een echtpaar vertelt dat ze gisteren in Woerden begonnen zijn. Hun auto staat in Bunnik bij het station.

In de brasserie van Fort Vechten drinken we een kopje koffie c.q. thee. Daarna gaan we weer onder de A12 door. Langs de Kromme Rijn is een mooi stuk. Langs het water zien we onder andere zwanenbloem, watermunt, valeriaan en oranje springzaad. Op de Kromme Rijn zelf varen verschillende pendelende surfers. Een boot met ouderen drijft langzaam voorbij. Ik zwaai en blijkbaar vertelt de gids niets boeiends, want de hele boot zwaait naar ons terug.

In het centrum van Bunnik nemen we de bus terug naar Utrecht. De chauffeur is zo vriendelijk op ons te wachten als hij ons ziet komen aanrennen.

Vandaag gewandeld: Utrecht CS - Bunnik.
Totaal gewandeld: Katwijk a. Zee - Bunnik, 125 km.
Nog te gaan: 256-125 = 131 km.

Romeinse Limespad: De Meern - Utrecht CS

Romeinse Limespad: De Meern - Utrecht CS Dinsdag 25-7-2025

De NS en Syntus brengen ons gemakkelijk naar halte Veldhuizerweg in de Meern. Daar pakken we direct de route weer op. We hebben ons ingesteld op veel vinex wijken: de kaart ziet er uit als vooral nieuwbouwwijken, met een klein stukje Lombokwijk in Utrecht.

Dat vinex gehalte blijkt mee te vallen. We worden vooral door de parkjes en groenstroken in de nieuwbouwwijken gestuurd. Qua flora is het traject niet interessant: Zeldzame wilde planten komen hier even uitbundig voor als pinguins op de Noordpool.

De bewegwijzering is aan het begin en aan het eind prima. Maar op het stuk park langs de A12 is deze om onduidelijke reden verwijderd. Terug thuis zien we dat er hier regelmatig sprake is van vandalisme. Gelukkig biedt download van de gfx route uitkomst.

We passeren bij Hoge Woerd een mooie reconstructie van een Romeins castellum en een boot die bij de Meern gevonden is. We nemen ruim de tijd om dit stukje geschiedenis in ons op te nemen.

Via de wijk Lombok komen we bij het Centraal Station.

Vandaag gelopen: 12 km
Totaal gelopen: Katwijk a. Zee - Utrecht CS, 109 km.

Romeinse Limespad: Driebruggen - Woerden

Dinsdag 18 juli 2023

Ten zuiden van station Woerden kunnen we gratis parkeren. Door het beperkte busverkeer naar Driebruggen durfden we het niet aan om met het OV te gaan, hoewel dat vanuit milieu oogpunt de laatste tijd onze voorkeur heeft. Het busje van Woerden naar Driebruggen rijdt keurig op tijd. Om 10:30 zet een vriendelijke buurtbuschauffeur ons af in Driebruggen.

Na een bruggetje in Driebruggen (nee, ik weet niet waar de andere twee zijn) slaan we rechtsaf langs de huizen. Het paadje is nog bekend van het pelgrimspad. Na een kilometer graskade slaan we linksaf. Hier begint het echte werk. Het pad is vrijwel dichtgegroeid met riet, haagwinde, braam, moerasspirea, grote kattenstaart, grote wederik, wilgenroosje, gewone engelwortel, zwarte els, wilgen en lijsterbes. Jos gaat voorop. We hebben nog net geen kapmes nodig. Ik ben blij dat we dit traject niet aan het eind van de zomer lopen, want dan kunnen rietbladen gemeen scherp zijn. Het is lekker om zoveel groen om ons heen te hebben. En het voelt avontuurlijk. We staan ongewild wat bloed af aan het inheemse insectenleven. Ter verhoging van het avontuurlijk gehalte, zullen we maar zeggen. Drie kilometer verder zijn we aan het eind van deze oer Hollandse jungle.

De Engelwortel zit vol klein rode weekschild. Na een stuk rustige asfaltweg volgen we het fietspad langs een meer doorgaande weg naar Papekop. Een oude man is bezig met de knotwilgen langs de weg. Hij legt uit dat de knotwilgen in de winter geknot worden, maar dat hij wat 'klein onderhoud' uitvoert. In Papekop genieten we van een kopje thee, waarna we langs het water en de landhuizen richting Woerden wandelen. In het water naast ons wisselen gele plomp, roze en witte waterlelies elkaar af.

In Woerden bekijken we het centrum. De herinneringen aan de Romeinse tijd kunnen we niet snel vinden en slaan we daarom over.

Vandaag gelopen: 13 kilometer.
Totaal gelopen: Katwijk a. Zee - De Meern: 97 km.

Romeinse Limespad: Woerden - De Meern

Vrijdag 7 juli 2023

In verband met het beperkte OV verkeer in Driebruggen, in combinatie met de verwachte 30 graden, laten we het stuk Driebruggen - Woerden even liggen.
Vanaf station Woerden is het pad gemakkelijk te vinden. We volgen een oud jaagpad langs de Oude Rijn, die vroeger de noordgrens van het Romeinse Rijk vormde. Het loopt redelijk rustig. Langs het water bloeien onder andere echte valeriaan, harig wilgenroosje, moerasspirea, moerasandoorn en smalle rolklaver.

We switchen af en toe van oever. Deze wandeling passeren we een aantal informatieborden, en een stenen pilaar uit de Romeinse tijd. Origineel of namaak, dat kan ik niet beoordelen.

Langs het water stond een fort, castellum Laurium, en diverse wachttorens. Die laatsten werden bemand door plus minus 8 legionairs, en waren bedoeld om de transporten over de oude Rijn te beveiligen tegen Friese piraten.

Vandaag gelopen: 12 km

Romeinse Limespad: Bodegraven - Driebruggen

Vrijdag 16 juni 2023

Het OV brengt ons veilig en snel van Den Haag naar Bodegraven. Op Den Haag CS hebben we het mazzeltje dat de conducteur de treindeur nog even voor ons open houdt.

Het is een zonnige, zomerse dag, met temperaturen van ongeveer 25 graden. Ik ben blij dat ik een petje meegenomen heb. Het is 10 uur wanneer we aan onze wandeling beginnen. Vroeg voor ons doen, ondanks dat we pas vanaf 9 uur korting op de trein hebben.

Langs het water van de oude Rijn lopen we over een smal fietspad. Af en toe worden we ingehaald door fietsers. Geen wonder, het is vrijdag, en lekker weer. Een wandelend echtpaar haalt ons in - ze oefenen voor de Nijmeegse.

We brengen een bezoekje aan Fort Wiericker Schans, een monument uit de Oude Hollandse Waterlinie. Wanneer we binnenwandelen, is er net een fotoshoot van een trouwreportage klaar. Op de oude schansen zien we veel groen, met riet, echte valeriaan, een kaasjeskruidsoort, gele lis, en nog veel meer. In het water zijn gele plomp en prachtig bloeiende waterlelies dominant. Twee punten van de oude schans zijn door bomen overgroeid, maar de voorste twee punten zijn open gehouden zodat we goed kunnen zien hoe de verdediging was uitgevoerd. Het fort bestond eigenlijk uit een dubbele schans, zodat de verdedigers vanaf de achterste schans de voorste linie konden ondersteunen.

Na het fort lopen we over een geasfalteerd fietspad, maar al snel klimmen we over een hekje en volgen een graskade langs de Enkele Wiericke. Op een plaats groeit ratelaar. De graskade vertoont scheuren door de droogte. Een kudde schapen heeft de schaduw van een aantal wilgen langs het water opgezocht. Akkerdistel en kale jonker zijn twee distelsoorten die allebei voorkomen.

We wandelen onder de A12 door. Het stuk ten zuiden hiervan loopt gedeeltelijk samen met het Pelgrimspad, waarvan we nog een kilometer of 50 hebben open staan..

In Driehuizen moeten we een klein half uurtje wachten op de bus. De bus rijdt hier maar een paar keer per dag, dus het volgende traject (Driebruggen - Woerden) zullen we goed moeten plannen.

Gedaan: Katwijk aan Zee - Driebruggen, 71 km.
Te gaan: 256-71=185 km.

Marskramerpad: Bad Bentheim - Losser

Dinsdag 23 mei 2023
In Oldenzaal parkeren we bij het station. De bedoeling is om vandaag van Losser naar Bad Bentheim te wandelen. We zijn redelijk op tijd, maar verliezen ruim een uur doordat de busmaatschappij een halte buiten gebruik stelt en dat niet doorgeeft aan 9292.
We nemen daarom maar de trein naar Bad Bentheim, om vandaar naar Losser te lopen.

Bad Bentheim heeft een mooi kasteel, Burg Bentheim. We bewonderen hem van de buitenkant, en wandelen er rondom. Door alle sores met de bus is het al middag. Het is een heerlijk gevoel in dit bergachtige stadje te zijn. Echt buitenland. Echt vakantie. Ik wist niet dat Duitsland dit zo ver noordelijk en zo dicht bij onze grens kende. In het stadpark / bos eten we onze lunch. Het is hier heerlijk rustig. De planten zijn niet bijzonder, al zagen we er in het stadje wel een aantal. Maar ik heb mijn flora thuis gelaten, het is een voor ons doen zwaar traject van 17 of 18 kilometer. En de obsidentifier app om planten te herkennen doet het om onduidelijke reden niet.

Het plaatsje Gildehaus heeft een leuk oud kerkje. We lopen over een heuvelrug, en hebben afwisselend links en rechts uitzicht. We passeren twee molens, de oostmolen en de oude westmolen. Ja, hier boven op de heuvelrug vangen de wieken wel wind. Het plaatselijke Judenfriedhof zit op slot. Jammer dat zo iets blijkbaar nodig is tegen vandalisme.

Forst Bentheim oogt als een productiebos - het gaat om de houtwinning. De kruidlaag is dus niet bijzonder interessant. We wandelen gestaag door en arriveren even voor half vijf in Losser.

Na bijna 10 jaar zit de laatste etappe van het Marskramerpad er op. Mission accomplished. Onze vakantie zit er ook praktisch op.

Gedaan: Den Haag - Bad Bentheim, 370 km.

Marskramerpad: Oldenzaal - Losser

Maandag 22 mei 2023

Vanaf station Oldenzaal vertrekt twee keer per uur een bus richting Losser. We hebben die van 10:15, wat maar goed is ook, want die van 10:45 gaat vervallen. De chauffeuse stopt bij de grote kerk in Losser. Met wat nauwkeurig kaart lezen vinden we zonder echte problemen de omleidingsroute bij hoog water.

We wandelen langs het Hannekerveld. Vroeger verzamelden zich hier hannekemaaiers, seizoensarbeiders, die van hun kleine boerderij in Duitsland niet rond konden komen, en in de zomer op boerderijen in Nederland werkten. In de berm groeien muizenoor en klein vogelpootje. Allebei algemeen, maar ik zie ze gemakkelijk over het hoofd, dus leuk dat ik ze nu zie staan.
Het begin van de Snoeyinksweg loopt paralel met een beek, waar volgens het bord o.a. orchideen moeten bloeien. Ik zie wel vochtige grond, herkenbaar aan de donkere grassoorten, en echte koekoeksbloem, maar van de orchideeen geen spoor. Wel een berm vol grote brandnetel, fluitenkruid, ruwe smeerwortel, witte dovenetel, kleefkruid en nog een aantal van dat soort voedselrijke grond minnende planten.
Een vlinderaar zoekt de kleine vuurvlinder zonder hem te vinden. Een paar honderd meter verderop zien we die wel vliegen, verschillende zelfs.

In een bos verderop komt de gele dovenetel voor. Leuk, want die zien we meestal alleen in Zuid-Limburg. Soms zien we mispel langs de weg.

We lopen over een aantal smalle fietspaden, waar we voor achterop komende fietsers het fluitenkruid in moeten. Een andere wandelaar had ons daar afgelopen vrijdag al voor gewaarschuwd. We arriveren zonder probleem in Oldenzaal. We passeren verschillende opvallende namen. De Duivelshof kreeg zijn naam naar aanleiding van een landheer die pachters in zijn kelder opsloot als ze niet aan hun verplichting konden voldoen. En dan is er het rotboerpad. Je zal er als boer maar wonen.

Gedaan: Den Haag - Losser
Nog te doen: Losser - Bad Bentheim, 14 km (+4).

(foto's later toe te voegen)