Grote rivierenpad: Boelenham - Herveld-Noord.

Vrijdag 10 juli 2015

We parkeren probleemloos in Herveld-Noord. De bus stopt vlak voor het parkeerterreintje en brengt ons naar het station. Helaas is daar de trein net 10 minuten geleden vertrokken. 50 minuten wachten dus. De trein brengt ons daarna 1 stationnetje verder naar Boelenham (station Zetten-Doodewaard).

Hier pakken we probleemloos het traject weer op. Het pad voert ons langs de spoorbaan, Een vermoerassende sloot biedt een ruime variatie aan natte planten: Moerasspirea, grote valeriaan, harig wilgenroosje, en grote kattenstaart. Een walstrosoort neem ik mee om later te bekijken. Tijdens de lunch kom ik bij het determineren uit op moeraswalstro. De flora is nu heel anders dan een aantal weken geleden; de voorjaarsbloeiers zijn uitgebloeid en de zomer is begonnen. Wanneer de trein uit de richting Tiel langs komt en me ziet fotograferen, toetert de machinist vriendelijk.


Het pad verlaat de spoorbaan en leidt ons door weilanden en akkers. De paden zijn rustig. Ook hier groeit in de berm Grote Valeriaan. Is er iets meer rustgevends te bedenken? Verderop komen we door diverse parken. Het kerkje van Hemmen dateert al uit de 13e tot 15e eeuw. Langs een ruine komen we bij de Linge - dit pad heet niet voor niets het Lingepad.
Bij de vorige wandeling vroeg ik me af of deze omweg wel de moeite waard was: we kruisen drukke autosnelwegen en zien aardig wat bebouwde kom. Maar dit stukje maakt veel goed.

Voor het pad langs de Linge geldt dat het boekje niet nauwkeurig is: we zouden moeten doorlopen tot het einde, maar de bedoeling is om direct na het pannekoekhuis rechtsaf te slaan. Via het molenpad komen we bij Zetten. Hierna wordt de wandeling relatief saai. Wel zitten er tussen Zetten en Herveld nog goedgekozen rustige landwegen, maar dit traject bevat toch relatief veel bebouwde kom met nieuwbouwwijken. Misschien dat architectuur liefhebbers dit stuk mooi vinden; zo ja, dan gun ik hun dat graag.
Zonder probleem vinden we de auto weer terug.

Vandaag afgelegd: 10,4 km
Gedaan: 156,7+10,4=167,1 km
Nog te gaan: 273,3-167,1=106,2 km

Deltapad: Renesse - Haamstede

Vrijdag 3 juli 2015

Omdat er hoge temperaturen verwacht worden, willen we sacht uur vertrekken. Door allerlei omstandigheden wordt het toch half tien.

We parkeren de auto in Renesse. Bij het transferium is er voldoende ruimte op de gratis parkeerplaats. Alle plekken in de schaduw zijn bezet, maar plekken die nu in de zon staan maar vanmiddag in de schaduw zijn er nog voldoende.
We wandelen de eerste keer met het nieuwe boekje: Nederlands kustpad deel 1. Het pad is gemakkelijk weer op te pikken. De Oude Moolweg blijkt redelijk rustig wandelgebied. De bewegwijzering is goed. Na een tijdje komen we in de duinen. Wilde sering, rozen, geel walstro, Jacopbskruiskruid, reigersbek, twee soorten teunisbloem en natuurlijk veel duindoorn. Het fietspad, waar we over lopen, wordt intensief gebruikt. Veel van de fietsers praten duits. Enkele slaapbollen op de zeereep vormen wel geen typische duinvegetatie, maar zijn wel mooi.

Na dit fietspad gaan we het strandpad. Bij een drukken badplaats als Renesse verwacht ik op een op en top zomersedag een vol strand. Maar het tegendeel blijkt waar: slechts hier en daar is iemand te bespeuren. Er staat een strandpaviljoen, Als die bestaat van de paar klanten die ik nu zie, is de manager of een genie, of iemand die een bezoekje van de FIOD verdient.
Het strand is breed. Heel breed. Ik schat dat iemand die bij het strandpaviljoen zit, toch gauw 10 minuten nodig heeft om bij de zee te komen. Ergens in het midden groeit wat gras. Jos vermoedt Biestarwegras, en daar zou ze gelijk in kunnen hebben. Een leuk beginnetje voor een nieuwe zeereep.

Midden op deze Nederlandse imitatie van de Sahara eten we onze meegebrachte boterhammetjes op. Daarna is het weer: 'mars!'. Helaas blijkt dit strand naaktstrand te zijn. Daar hebben we niet voor gekozen.
De afslag naar Haamstede lopen we in eerste instantie voorbij. De tekst van het boekje noemt 8 vuilnisbakken in een circel, maar die staan er niet. Alleen 1 grote. Het wandelnet paaltje bevestigt dat het de goede strandovergang is. Onderweg naar Haamstede lopen we eerst tussen enkele campings door. Op een plaats is er 'nieuwe natuur'. De grond is afgeplagd, en grazende runderen houden het terrein kaal. Kaal is het inderdaad, Jakobskruiskruid is het enige wat boven het kort gegraasde gras uitsteekt. De berm van ons pad kent meer variatie. Daarna wandelen we door door binnenduinen. Dagkoekoeksbloem, groot heksenkruid, kromhals en slangenkruid groeien langs de diverse paden.

Niet bijzonder moe wachten we in Haamstede op de bus naar Renesse.

Gewandeld: 6,6+12,3=18,9 km
Te gaan: 195,1-18,9=176,2 km

Deltapad: Brouwersdam

Zaterdag 19 juni 2015

Opnieuw lopen we, op de terugweg uit Middelburg, een klein stukje van kaart 32. Dit keer is het een stuk dam. Ja, ik weet het, het is niet echt wandelaarswaardig om een kaart in 4 keer te lopen, maar het is wel lekker om tijdens een lange rit even de benen te strekken.

Er valt niet veel over te vertellen. Enkele scholeksters houden ons schreeuwend gezelschap. Een groep ganzen maakt honderden meters voor we er zijn al ruim baan voor ons. Twee aalscholvers zitten op een tak.

Daarom vandaag alleen een fotoimpressie:

LAW Grote rivierenpad: Ochten - Boelenham

Vrijdag 19 juni 2015

We parkeren in Ochten langs de rivier de Waal, op hetzelfde schiereiland als de vorige keer.

Het stukje langs Ochten (kaart 40) hadden we de vorige keer nog niet gelopen, dus dat stukje doen we er nu bij. Dit stukje dijk blijkt een waar bloemenfestijn! Witte klaver, vlasbekje, vijfvingerkruid, wilde cichorij, muurpeper, wit vetkruid, akkerwinde, kruisdistel, haagwinde, enz. Stuk voor stuk allemaal niet zo bijzonder, maar wel prachtig om zo bij elkaar te zien!

Hierna gaat het door de Ochtense buitenpolder naar Doodewaard. Deze wordt ook wel Goeverneurspolder genoemd. De vereniging Agrarisch Natuurbeheer Lingestrek heeft hier samen met de stichting wandelplatform LAW een aantal wandelvoorzieningen aangebracht. Bij het voetgangerspontje naar Druten lunchen we. Kort, want het begint te driezelen. De hele wandeling hebben we afwisselend weer: meestal bewolkt, regelmatig een bui(tje) en soms zon. In de polder wandelen we tussen akkers en weilanden, vaak met een mooi gezicht op de Waal.

Bij het kerkje van Doodewaard, uit de 11e eeuw, verlaten we de dijk. De (voormalige) kerncentrale zien we niet. Wel een rustig parkje met o.a. grote valeriaan. Even verderop komen we weer terug op de dijk. Bij het buurtschap Hien slaan we de polder in richting Zetten. We kruisen de A15 en de betuwelijn. Bij Boelenham stoppen we en nemen we de trein terug naar de auto. Wat zegt u? Boelenham? Inderdaad. Dit gehucht heeft een eigen station, al heet dit Doodewaard-Zetten.


Vandaag afgelegd: 7,4 km
Gedaan: 149,3+7,4 =156,7 km
Nog te gaan: 273,3-156,7=116,6 km

Hollands kustpad: Julianadorp - Den Helder

Zaterdag 6 juni 2015

We parkeren de auto aan de Keizersgracht in Den Helder, op 10 minuten van het station. Over een markt komen we bij het busstation. De bussen naar Julianadorp rijden vier keer per uur, dus we hoeven niet lang te wachten. In Julianadorp stappen we uit op de van Foreestweg. Vandaar is het nog even stevig doorlopen naar de parkeerplaats waar we de vorige keer de auto hadden staan. Onderweg komen we een soort ui tegen, maar die lijkt niet in de Heukels voor te komen.
Foto's nemen en later uitzoeken (Navragen op waarneming.nlleert dat het Allium christophii is.

Zonder probleem pakken we hier het pad weer op. De stickers zijn snel gevonden, en dat blijft de hele rest van de weg zo. Zodra we het drukke fietspad verlaten, nemen we tijd voor een korte lunch. Om ons heen groeit overal de duinroos. Laag, kruipend, maar volop aanwezig.
Ook het Duinviooltje groeit hier, maar niet heel algemeen. We vervolgen het pad. Het duingebied is niet heel afwisselend, maar wel kaal en maakt daarmee een ruige indruk. Ik hou er wel van.

We vervolgen onze wandeling over een schelpenpad. De duinen zijn in dit deel van Nederland vrij smal: eigenlijk een zeereep, een stuk duinvallei, een duinenrij, die deels kunstmatig oogt, en daarachter het polderlandschap. Een witte bloeier, die er op het eerste gezicht uitziet als een schermbloemige, maar dat niet is. Ik concludeer een pijlkruidkers. Geen typische duinplant, maar wel een plant die ik nog niet kende.

De laatste kaart voert langs de dijk die Den Helder en de kop van Noord-Holland tegen de zee beschermt. In de verte zien we een zandplaat, de Noorderhaaks, en Texel liggen. Het is asfalt, waar weinig groeit, maar we kunnen wel stevig doorstappen.

De lucht is helder, het zonnetje schijnt, maar de wind doet dat ook. Prima wandelweer op dit laatste traject. Voor we het weten wandelen we Den Helder in. Na meer dan 5 jaar (begonnen in 2007) hebben we het Hollands Kustpad uitgewandeld.

Gedaan: 163,4+15,1=178,5km
Te gaan:  72,5 km (tot Den Oever)
Te gaan: 15,1-15,1=0 tot Den Helder
We hebben niet de ambitie om het stuk naar Den Oever te wandelen: dat hoort bij het Nederlands kustpad, niet bij het Hollands kustpad, en lijkt vooral bedoeld om dit kustpad met de afsluitdijk en Nederlands kustpad deel 3 (Friesland + Groningen) te verbinden.

Hollands kustpad: Callantsoog - Julianadorp

Zaterdag 23 mei 2015

Het miezert wanneer we van huis wegrijden, en in Zuid Holland 'genieten' we van enkele stevige buien. Maar hoe verder we naar het noorden komen, hoe meer het opklaart. We parkeren de auto op de parkeerplaats van een tennisvereniging langs de kustweg bij Julianadorp. Volgens de 9292 app moeten we lopen naar Julianadorp, waar eens per uur een bus vertrekt waarna we twee keer moeten overstappen.
We zetten er stevig de pas in en arriveren tien minuutjes voordat de bus ter plaatse is. Dat is mazzel. Ik vertel de buschauffeur waar we willen overstappen en hij neemt contact op met een verkeersleider. Die beveelt een andere overstap aan, en zal de betreffende bus vragen even op ons te wachten. Dat is service!

Daarmee  komen we keurig in Callantsoog. Hier proberen we het pad terug te vinden waar we vorig jaar zijn geeindigd. Het boekje vermeld een kerkje, en dat is snel gevonden. De drukke winkelstraat die het centrum vormt, herinneren we ons goed. Bij het kerkje staat echter maar 1 sticker: de kant waar we de vorige keer vandaan kwamen. 'Bij de kerk rechtdoor' betekent dan richting dorpsstraat. Het boekje noemt ook het VVV kantoor, dat aan de dorpstraat zit. Maar op het kaartje lijkt de route ten oosten van deze weg te lopen.
We lopen maar naar het noorden, en soms naar het oosten, en na een tijdje vinden we de bewegwijzering terug bij 'Kolfweid'.
Vanaf hier is de route weer goed te vinden. We lopen een gebied binnen dat een combinatie lijkt te zijn van weilanden, binnenduin, sportvelden en park. Op één plek staat de echte koekoeksbloem in bloei.




We komen bij de plek waar de 'afsluitdijk-route' zich afsplitst van de 'Den Helder-variant'. We hebben deze laatste gekozen om verschillende redenen: allereerst omdat we dit begonnen zijn als Hollands Kustpad, wat tot Den Helder liep, En verder trekt dit kustpad ons meer dan het polderpad naar de Afsluitdijk. Dat klinkt in mijn oren toch een beetje als een 'moetje', om het te laten aansluiten op deel 3, wat de Friese en Groningse kust bestrijkt.
Over een aantal polderwegen wandelen we terug naar de duinenrij. De grond lijkt hier niet echt vruchtbaar: veel los zand, maar ook weiden en graanbouw. De eerste kaart zit er op.

Bij de kustweg lopen we vrijwel voortdurend langs de duinvoet. De duinenrij is hier maar smal. Veel kort gras, afgewisseld met helm, rimpelroos, duinroos, duinreigersbek, dauwbraam, eikvaren en duinviooltje. In zeker opzicht is dit een saai pad, doordat het een lang recht stuk pad is, maar de flora en het zonnetje maken veel goed.

Tegen het eind draait het pad van de weg af de duinen in. Dat staat niet op de kaart. Hier aarzelen we even: zitten we niet ondertussen op de volgende kaart? Nee, we lopen echt goed. Doorstappen dus.
Bij een stoplicht zijn we nog niet aan het einde van de kaart, maar keren we toch terug naar de auto, die we zojuist gepasseerd zijn. De laatste 100 meter bewaren we voor de eind-etappe.

Gedaan: 159,9+3,5=163,4km
Te gaan:  232,4-159,9=72,5 km (tot den oever)
Te gaan: 15,1 tot Den Helder

Grote Rivierenpad: Rotterdam - Terbregge

Vrijdag 15 mei 2015

Trouwe lezers van deze rubriek herinneren zich heel misschien dat we bij het Grote Rivierenpad de noordelijke variant gekozen hebben. Daar is nog een stuk van 17 kilometer, dat we nog niet hebben gelopen.

We stappen bij het station Melanchtonweg uit de Metro. Vandaar is het maar een klein stukje lopen naar de spoorwegovergang Kleiweg. Hier pakken we de draad weer op. Via de Hoofdlaan komen we in het Melanchtonpark, waar we met ons drieen - Klaas houd ons vandaag gezelschap - de meegebrachte lunch gebruiken.

Al snel komt de Bergsche Achterplas in het vizier. Een stel zwanen hebben al jongen. We lopen door bebouwing, maar zien regelmatig een glimp van het water. Op het water is het rustig, slechts een enkele zeilboot komt bij ons in de buurt. Vanaf de drukke straatweg hebben we een mooi uitzicht over de Bergsche Achterplas.



Als we de straatweg oversteken, komen we bij de Bergsche Voorplas. Hier is meer pleziervaart. Een met de hand bediend bruggetje staat open voor een zeilboot. Hierna lopen we een lang stuk over een grasdijk. De grasdijk scheidt de Bergsche Voorplas van het riviertje de Rotte. Aan weerszijden is de grasdijk begroeid met Fluitekruid, groot hoefblad, koolzaad, hondsdraf, margrieten, bernagie, ruwe smeerwortel, witte dovenetel, scherpe boterbloem, en verschillende grassoorten. Allemaal heel algemene planten, maar wel een prachtig gezicht om al die bloemen bij elkaar te zien.


We passeren de Prinsenmolen en vervolgen het voetpad. Voordat we er erg in hebben zijn we in Terbregge. We gaan verder naar het Lage Bergse bos, maar moeten terugkeren als de enkel van Jos gaat opspelen.




Vandaag afgelegd: 4,9 km
Gedaan: 143,4 + 4,9 = 149,3km
Nog te gaan: 273,3-149,3=124,0 km

Scholtenpad: Bredevoort - Lieveveld

Maandag 4 mei 2015
Kaart 5 en 6

Kaart 5

In Bredevoort parkeren we op het marktplein. Het is nog steeds gratis. Vanaf hier loopt de route een stukje terug. We houden even halt om wat bij een van de vele open lucht boekenwinkeltjes te neuzen. Bredevoort is een oud vestingstadje, en een deel van het 17e eeuws aandoende bolwerk is bewaard gebleven. Een smal pad voert ons langs de buitenzijde van de vestinggracht. Een verstild, maar leuk stadje dat bij ons vorige bezoek mijn hart heeft gestolen.

Na het bolwerk volgen we een sloot of gekanaliseerde beek. De ruilverkaveling heeft hier genadeloos toegeslagen, en het landschap is heel anders dan ten zuidoosten van Winterswijk. De akkers zijn groter, de weilanden zijn groter. Alles is keurig recht. Het geeft het landschap wel iets eigens.

We komen door een bosgebied, dat op de kaart 'het klooster' heet, maar de bordjes langs de weg verkondigen een naam landgoed Nijveld. Beuken, ruwe en gladde berken, eiken en verschillende anderen vormen de boomlaag, In de struiklaag bloeien de seringen. Laag bij de grond treffen we het bleeksporig bosviooltje.

Het landschap is rustig. Vogels zijn de voornaamste lawaaimakers.


Kaart 6

We steken de weg over en komen bij Vragender. Tijd voor een boterham, die we genieten bij enkele picknicktafels bij een kruisbeeld met een mooie bede.
Na het dorp volgen we een smal fietspad. Fietsers komen we niet tegen.  Geleidelijk komt er meer verkeerslawaai. Het pad voert ons langs de 'engelse schans' uit de 80-jarige oorlog. Hier waakten Engelse troepen over het hoofdkwartier van prins Frederik Hendrik  terwijl hij Grollo (nu Groenlo) belegerde.
Qua natuur zien we verschillende vlinders: zandoogjes en witjes.

We zien een bus staan en haasten ons. Nee, dit zijn twee andere bussen, deze gaan niet naar Bredevoort. Ze vertrekken beiden leeg. Even daarna komt de streekbus. Deze zit na deze stop vrijwel helemaal vol. Snel brengt deze ons nar Bredevoort.

Op de terugweg shoppen we nog even in Winterswijk. Op de markt genieten we van een welverdiend ijsje bij een Italiaanse gelaterina. Geen geld: voor twee ijsjes met elk twee grote bollen betaal ik 4 euro.

Vandaag afgelegd: 7,3+7,4=14,7 km
Gedaan: 43,3+14,7=58,0km
Nog te gaan: 81,3-58=23,3 km.

Scholtenpad: Emmaschool - Kotten

Zaterdag 2 mei 2015

Bij de overheid is 5 mei een verplcihte vrije dag, en maandag 4 mei is bij het onderdeel waar ik gedetacheerd ben, een brugdag: ik ben verplicht een van mijn vrije dagen op te nemen. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om een paar dagen op camping 't Wieskamp te verblijven. Het Scholtenpad is een pad van maar 80 kilometer, en in twee weken vakantie hebben we daar minder dan 30 kilometer van weten te lopen. Dat moet beter kunnen.


Kaart 12

's Ochtends rijden we naar Emmaschool. Bij de school kunnen we parkeren, en er is een bushalte,  dus we kunnen straks met de bus gemakkelijk terug naar de auto.
Langs de N820 lopen we richting westen. In de berm groeit een eenzame hyacinth. Langs een wijngaard lopen we het rustige land binnen. En rust komen we onderweg volop tegen. Zoals we van het Scholtenpad gewend zijn, is het afwisselend: smalle rechte slootjes, landweggetjes met weilanden en akkers, kleine bospercelen en kronkelende beekjes. Bij een dergelijk gevarieerd landschap hoort ook een gevarieerde flora. De Judaspenning staat er met zijn paarse bloemen op verschillende plaatsen prachtig bij. We passeren ook een gele kruisbloemige die ik niet ken, maar zonder hauwtjes (vruchtdoosjes) zijn die lastig te determineren. Het is ook het begin van de wandeling, en ik wil er nu geen tijd aan besteden: we willen kilometers maken.
Het pad voert ons langs het Masterveld, wat rond de vorige eeuwwisseling nog een heideveld was. We raken even een puntje Duitsland aan. Ook hier wordt gas gewonnen, maar zonder de bevingen zoals in Groningen. Voor we er erg in hebben,  kunnen we de eerste kaart afvinken.


Kaart 13

Deze kaart lijkt wat minder bos te bevatten, maar de smalle slootjes en beekjes bevatten volop dotterbloemen. In een van de bermen treffen we in de kruidlaag bosanemoon en witte klaverzuring. Het weer is zonnig, maar niet heet, en we kunnen stevig doorstappen. De bewegwijzering is prima, Jos loopt op de markeringen, ik op de kaart en het boekje, en elk afzonderlijk zou al voldoende zijn.

Aan het eind van dit traject komen we bij de steengroeve. Deze werd begonnen door iemand die stenen uit Duitsland naar Nederland vervoerde, en halverwege bedacht: Maar die hebben we toch zelf hier ook in de grond zitten?
De kalk van deze groeve zorgt langs een aantal beekjes in de omgeving voor een kalminnende flora. Bij een van de hoeken van het terrein is een mooi overzicht. Hier huist ook de oehoe van 'beleef de lente'. Op zaterdag wordt er niet gewerkt, maar toch is het er druk met mineralen en fossielenjagers. Ik vind nog een witte kruisbloemige. Dit keer neem ik wel de tijd, maar zonder hauwtjes is het te lastig. Het zou de rozetsteenkers kiunnen zijn, maar zeker is het niet.

Kaart 14

Vanaf de steengroeve gaat het verder. In de sloten groeit dotterbloem, in de weiden pinksterbloem en paardenbloem. Wie het gewone niet eert, is het bijzondere niet weert, zou je met een variatie op een Nederlands spreekwoord kunnen zeggen. En de weilanden liggen er mooi bij. Een keer ziet Jos de slanke sleutelbloem staan. Op een andere plaats staat de grote muur uitbundig in bloei.

We voelen de benen behoorlijk als we in Kotten aankomen, het geplande eindstation van onze wandeling vandaag. Waar is de bushalte? Niet te zien. Dan maar een inboorling vragen. Een fietser is zo vriendelijk even te stoppen. Nee, niet bekend. Hij raadpleegt zijn mobiel. Hij heeft een app voor de Duitse busmaatschappij. Toch wordt het bellen. Naar Duitsland. In het Duits. Conclusie: Er is hier geen bushalte meer. Er rijdt wel een bus, maar alleen op verzoek. En de dichtstbijzijnde halte is in Winterswijk.

We nemen de benenwagen richting Winterswijk. Dat is 5 kilometer extra boven de bijna 15 kilometer die we er op hebben zitten. 4 kilometer verderop staan we aan de rand van Winterswijk. Naar het station is net zo ver als naar de N820, waar we de bushalte hebben zien staan. Vandaar is het nog maar twee kilometer naar de camping. We laten de auto nog even bij Emmaschool staan.


Vandaag afgelegd: 6.0+4,9+3,8=14,7 km
Gedaan: 28,6+14,7= 43,3km
Nog te gaan: 81,3-43,3=38,0 km.

Grote Rivierenpad: Ameide - Lexmond

zaterdag 18 april 2015.

Toen we een aantal weken geleden het Marskramerpad van Wassenaar naar den Haag liepen, stond er nog maar weinig in bloei. Nu zien de bermen onderweg geel van het koolzaad, dat we ook een groot deel van de wandeling zullen zien. In Ameide is nog een parkeerplaatsje vrij bij de dorpskerk. 

We trekken de wandelschoenen aan en lopen de Lekdijk op. 12 uur, dus tijd voor lunch. Die genieten we onder een blauwe lucht met witte wolken, en uitzicht op het water. 

Het eerste deel voert ons over de Lekdijk. Al wandelend hebben we een prachtig uitzicht over de Lek. Tussen de stenen van de dijk groeien enkele interessante planten, maar die staan nog niet in bloei, en ik begin er daarom niet aan om ze te determineren.

Ik noemde al het koolzaad, dat ook hier overvloedig groeit. Tussen de stenen van de dijk groeit naast het koolzaad ook een andere kruisbloemige, met bleekgele bloemen en donkergroene bladeren. Wat bladeren in de Tirion brengt me bij de raket, en binnen de raket kom ik bij de Maasraket. Een mooie vondst, de wandeling begint goed.Thuis gekomen begin ik te twijfelen. Schijnraket lijkt waarschijnlijker. Vraag gesteld op waarneming.nl

Vanaf de Lekdijk slaan we rechtsaf. Deze asfaltweg loopt lekker rustig. Het weggetje voert ons langs de zouweboezem en de boezem. Het is hier een echt vogelgebied, en Jos hoort verschillende vogels als de rietzanger. Dieren trekken jagers aan, en we zien dan ook verschillende jagers met hun uitrusting in de weer. Die uitrusting bestaat uit camera, een meter lange telelens en statief. Heel vreedzaam dus.

Tussen het water, riet en op zompige plaatsen bloeit de dotterbloem met felgele grote bloemen.  Die had ik zowel in onze tuin als in Utrecht al gezien, maar toch blijft het genieten.  Bewegwijzering is hier niet of nauwelijks nodig. Het boekje en de plattegrond zijn hier voldoende. Aan het eind van het pad steken we enkele houten bruggetjes over. Hier staat het pad duidelijk aangegeven. De graskade waar we nu over lopen is smal en heel rustig. Slechts een maal komt een andere wandelaar ons achterop. Sommige weilanden hebben een kleed van lichtroze pinksterbloemen. Langs de graskade zelf is de flora minder interessant: de grond is tamelijk stikstofrijk en we zien dan ook planten als hondsdraf en fluitenkruid.

We houden rust op een bankje en komen daarna via een paardenwei op de Lekdijk terug. Vandaar komen we snel in Lexmond.

Vandaag afgelegd: 8,1 km
Gedaan: 135,3+8,1=143,4 km
Nog te gaan: 273,3-143,4=130,9 km