Pelgrimspad 2: Spoordonk - Middelbeers.

Dinsdag 29 juni 2021

Wanneer we 's ochtends wakker worden lijkt het een camping dag te worden. Maar volgens de weerberichten zou het om een uur of 10 droog worden. Daar vertrouwen we dan maar op. 

En wanneer we in Middelbeers parkeren, is het bewolkt maar droog. Jammer genoeg rijdt de bus voor onze neus weg. Het duurt een uur voor de volgende bus komt, en die doet er dan ook nog eens twee uur over. Daar gaan we niet op wachten. We klimmen in de benenwagen. Tegen de richting in, wat meestal betekent dat de bewegwijzering niet optimaal is. Dat valt in het begin nog mee, maar tijdens de wandeling komen we wel voor een paar vraagtekens te staan. 

De route is rustig, en ook de asfaltweg waar we al snel op terecht komen is rustig. In de berm groeit onder de eikebomen hengel, een halfparasiet. Vrij algemeen, maar wel leuk want het is al een tijdje geleden dat we die gezien hebben. Andere planten zijn wilgeroosje, vogelwikke, brede lathyrus en gewone hennepnetel. We steken de Groote Beerze over. Is Middelsbeers naar de Beerze genoemd? Ik verwacht het wel, maar wikipedia zegt er niets over.

Landgoed Baest is een prachtig landgoed met een diverse flora. We zien niet alleen avondkoekoeksbloem, maar ook wit vetkruid, tripmadam, grote wederik, echte valriaan, grote egelskop en watertorkruid. Die laatste kende ik nog niet. Het omleidingskanaal van de Beerze staat er vol mee. 

We steken het Wilhelminakanaal over en lopen door het Groene Woud. Hier staan statiën. In de Rooms Katholieke traditie bevat een kruisweg 14 statiën, halteplaatsen, (in het latijn: statio), waar gebeurtenissen uit de kruisweg van Christus worden herdacht. Als protestant ben ik niet verliefd op de afbeeldingen en de buitenbijbelse gebeurtenissen die worden aangeduid, maar aan de andere kant is het niet verkeerd om stil te staan bij de lijdensweg van Jezus.

De Heilige Eikkapel klonk ons in de oren als een kapel opgericht ter ere van een heilige eik. Dat zou in flagrante tegenspraak zijn van het christelijke principe dat geschapen dingen niet vereerd worden, maar alleen God. Het blijkt toch iets anders in elkaar te zitten. Houthakkers vonden bij het kappen van een boom een mariabeeldje, en deze kapel is gebouwd ter nagedachtenis van deze gebeurtenis. Bij het oversteken van de A58 komen we voor het eerst de jakobsschelp tegen, die het pelgrimspad naar Santiago de Compostella markeert..

We gaan over de A58, en komen bij Spoordonk. Daar moeten we 20 minuten wachten op de bus, in Oirschot overstappen met nog eens 30 minuten wachten, en dan zijn we in 10 minuten bij de auto terug.

We hebben er 7 kilometer opzitten. Omdat we vanaf Middelbeernis ooit al een stukje verder gelopen hebben, hebben we er nu vanaf Den Bosch een aangesloten stuk van 45 km opzitten. 

Pelgrimspad 1: Amsterdam - Amstelveen

Dinsdag 22 juni 2021

We parkeren bij de bovenkerk in Amstelveen. Er is een parkeerplekje vrij vlak naast de bushalte. We lopen geen stap meer dan nodig, hihihi. We hadden vorige week dit stuk willen lopen, maar met 30 graden vonden we het te warm om dwars door Amsterdam te gaan lopen sjouwen. Vandaag zijn we weer eens later gestart dan we hadden gewild. Het is bij elven als we in de bus stappen. Het GVB heeft de zaak goed georganiseerd. 2 keer overstappen, een keer op de tram en een keer op de metro, en we stappen uit bij Amsterdam Centraal Station. Heeft u dat stationsgebouw wel eens bekeken? Zelf ben ik bepaald geen architectuurliefhebber, en smaken verschillen, maar ik vind al die details toch een stuk  mooier dan het strakke glas en betonwerk van nu.

De beschrijving in het boekje is duidelijk. Dat is maar goed ook, want de gebruikelijke wegwijsstickers ontbreken. Misschien zijn ze door het gemeentebestuur verboden? Eerst passeren we, hoe toepasselijk voor een Pelgrimspad, de Sint Nikolaaskerk. Leuk om door alle plekjes te lopen die uit de boeken van Baantjes bekend zijn: Zeedijk, Oude Zijds Voorburgwal, Warmoesstraat, Dam, Rokin, Damrak. De naam Zeedijk staat ook in het Chinees op de straatnaambordjes. De Zeedijk zou het hart van Chinatown zijn, maar op het korte stukje dat wij lopen zie ik niet veel Chinese winkels. We passeren 'De Oude Kerk' en het museum 'Ons Lieve Heer op Solder'. De Begijnhof missen we doordat we in her Amsterdams Historisch Museum heel vriendelijk de verkeerde kant uitgestuurd worden. De Kalverstraat is voor veel mensen die hem voor de eerste keer bezoeken een afknapper, en zo ook voor Jos. Even verderop steken we de Leidsche straat over, eveneens bekend uit het Monopoly spel.

In het Vondelpark zijn we eindelijk verkeersvrij. Een prima plek om onze lunch te verorberen. Qua planten niet heel interessant. We pakken snel de draad weer op, want het is al over enen. In de 2e helft van de route verliezen we het pad. Gelukkig heeft het Vondelpark een vorm waarbij je niet echt kunt verdwalen. Pas als we de Amstelveense weg oversteken, komen we onze eerste wit-rode bewegwijzering tegen. We volgen hier een tijd de Schinkel. Vanaf een bankje kijken we uit op de tramremise. Daarna gaat het verder langs woonboten. Die liggen hier heerlijk rustig qua wegverkeer. Al moet je niet het bouwen van kaartenhuizen als hobby hebben, want er passeren regelmatig pleziervaartuigen die een flinke boeggolf maken.

Bij een restaurant met uitzicht over de Bosbaan trakteren we onszelf op thee en koffie. Daarna lopen we het Amsterdamsche bos in. In het begin rustig, maar in de buurt van de A9 wordt het lawaaierig. Het tunneltje onder de A9 lijkt voor wandelaars gesloten. Schrik. Toch kunnen we er over het fietspad door. Als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan. Het laatste stukje, door de ommelanden van de Amstelveens Poel, is het mooi. Een Amerikaanse rivierkreeft verspert ons dreigend de weg. Ze komen in elk geval altijd dreigend over, ondanks hun kleine afmeting. Kale jonker (hiernaast afgebeeld), gevlekte rietorchis, grote ratelaar, vogelwikke en veldlathyrus staan volop in bloei.

Vermoeid komen we bij de auto aan. 16 km is voor ons een mooie prestatie. We hebben nu het hele stuk van Amsterdam naar Reeuwijk er op zitten, 63 km. Volgende week hopen we op vakantie te zijn en Pelgrimspad 2 weer op te pakken.

Pelgrimspad 1: Amstelveen - De Kwakel

Dinsdag 7 juni 2021

We parkeren weer in De Kwakel, een heerlijk rustig plaatsje waar ik geen molest aan onze wagen verwacht. We beginnen met de busreis. Twee keer overstappen, met weinig speling. Tot mijn grote en aangename verbazing stappen we nog geen drie kwartier later uit bij halte Zwarte Pad, vlakbij de Bovenkerk in Amstelveen. Complimenten aan het OV.

De Bovenkerk wordt na een brand gerestaureerd. Aan de buitenkant vallen brandsporen niet op  (excuus dat de foto niet helemaal verticaal staat, dat ligt niet aan de toren maar aan de fotograaf).

Hier duiken we ook het Amsterdamse Bos in. Het is nog ochtend, en lekker koel. Het belooft een hete dag te worden. De gemeente voert in het park blijkbaar vakkundig onderhoud uit, want we zien ratelaar, echte koekoeksbloem, kale jonker en een soort Handekenskruid, vermoedelijk gevlekte rietorchis. Even later duikt het eerste hinderpaaltje op: een brug, waar de route overheen gaat, is afgezet. Op de kaart stippel ik een omleidingsroute uit. Daar verspert een stel Schotse hooglanders ons de weg. Nee, ik bedoel niet de doedelzakspelers, maar de grote grazers. Hoewel we net een bordje "25 meter afstand houden" gepasseerd zijn, loopt Jos er moedig tussendoor. Zonder probleem pakken we de draad weer op. Het is nog rustig in het bos, een enkele wandelaar of fietser. 

We steken een weg over en komen in het aangrenzende Schinkelbos. Het pad van de route is in het voorjaar afgesloten. Het recht-toe-recht-aan pad is wel geopend. Dat nemen we dan maar. Het loopt in elk geval gemakkelijk weg. We horen verschillende vogels maar zien ze niet. 

Hierna volgen we het Zwarte Pad langs de 'Grote Tocht', een water. Een waarschuwingsbord informeert ons dat dit over een week dicht gaat. We zijn net op tijd. In de verte zien we Schiphol. Aan het eind van het pad slaan we linksaf. 

Volgens de kaart lopen we nu een heel stuk langs water en groen. Maar wat ik verwachtte blijkt juist: het water en het groen worden vrijwel helemaal door huizen aan het zicht onttrokken. Het is een redelijk drukke straatweg. Aan de overkant van de weg passeren we een kerk: Volgens het informatiebord is het een Oud-Katholieke kerk, met de enige Oud-Katholieke begraafplaats van Nederland. Even verderop passeren we een moderne protestantse kerk.

De volgende tegenvaller dient zich aan: het fietspad, dat een stuk rust door het groen had kunnen brengen, blijkt niet toegankelijk. Werkzaamheden aan de dijk. Het waarschuwingsbord meldt vrolijk dat wandelaars van het Pelgrimspad maar 100 meter om hoeven te lopen. Wat ze er niet bij vermelden is dat het een kilometer langs druk verkeer over het fietspad betekent.

Aan het eind van de kilometer dient zich de volgende verrassing aan: Het pad is verlegd. De padbeheerder heeft dit keurig aangegeven. Waar de route eerst over een druk fietspad liep, loopt de route nu over een rustige graskade. We komen één wandelaar met hond tegen. Op een bankje eten we onze boterhammen. We kijken naar de overvliegende vliegtuigen die op Schiphol landen. Aan de overkant passeert de ene fietser na de andere. Een prima verbetering van de padbeheerder. We bewonderen een molen, en wandelen verder langs de achterkant van de bloemenveiling van Aalsmeer. Een zijweg blijkt genoemd naar Jac. P. Thijsse, een bekend natuurliefhebber uit de vorige eeuw.

Langs de Westeinderplassen hebben we een koele bries, lekker. De watertoren is een rijksmonument. Op een strandje is het druk met mensen. We genieten van een ijsje en beginnen aan het laatste traject. Dat bestaat vooral uit graskade, en we hebben er intussen zo'n 10 kilometer op zitten. Waardoor weten we niet, maar we voelen ons veel vermoeider dan vorige week. Het laatste stuk lopen we over een druk fietspad 'waar auto's te gast zijn'. De route volgt eigenlijk de graskade ernaast, maar we na het eerste deel voelen we ons te moe om nog een weg door het hoge gras te zoeken.

Er zit een kleine 15 kilometer op, een mooi resultaat. Hopelijk kunnen we een volgende keer het stuk van Amsterdam Centraal naar Amstelveen in één keer lopen. 

Het vervolg van de route leest u hier.

Pelgrimspad I: De Kwakel - Papenveer

Woensdag 2 juni 2021

Deel 1 van het Pelgrimspad in Nederland loopt van Amsterdam naar Den Bosch, deel 2 van Den Bosch naar Maastricht. Met deel 1 zijn we ergens midden in het groene hart begonnen. En de laatste tijd 'wandelen we terug' naar het startpunt Amsterdam. We parkeren de auto in de Kwakel. Natuurlijk weet heel Nederland waar De Kwakel ligt. Nee? Nou, net ten zuiden van Amstelveen. De parkeerstrook ligt vlak bij het fort, zie hieronder. De bedoeling is om weer van het OV gebruik te gaan maken nu de minister president heeft verklaard dat de lock down voorbij is. Helaas zijn we net te laat voor de bus naar Papenveer. We hebben geen zin om twee uur te wachten op de volgende bus. Dan maar eerst lopen en van de betrekkelijke koelte van de ochtend gebruik maken, al betekent dit dat we het lastige OV-vraagstuk voor ons uitschuiven naar de middag.

De route voert ons langs Fort de Kwakel, dat in het begin van de vorige eeuw gebouwd is. Solide, zoals je van een fort mag verwachten. Het staat er nog, schijnbaar onaangetast door de tijd. Een smal grintpaadje brengt ons naar een verkeersweg met aan weerskanten huizen. Voor een brug gaan we rechtsaf een smalle rustige weg in. Die gaat over in een smal fiets- en wandelpad. Wandelaars zien we niet veel, fietsers des te meer. Ik krijg het gevoel dat we elke twee minuten even de berm in moeten om de fietsers voorrang te geven. Het pad loopt langs het water, en dat doet het eigenlijk de rest van de route, zo'n 7 kilometer lang. Zonder de vele fietsers zou het een rustige route zijn geweest. Nu verlang ik terug naar de rust van het vorige traject.

Qua flora valt er minder te beleven dan vorige week. Of misschien is minder niet het juiste woord: meer van hetzelfde komt dichter in de buurt. Iepen, berken, wilgen en essen zijn de belangrijkste bomen langs het pad. Het meest opvallend zijn de vele gele lissen aan de slootkanten.

De zon schijnt fel, het is prachtig weer. Gelukkig hebben we hoofddeksels en voldoende drinken bij ons. We hopen bij theehuis [H]eerlijk onszelf te trakteren, maar dat is jammer genoeg alleen op vrijdag t/m zondag geopend. We wandelen verder door een klein plaatsje Bilderdam en gebruiken de lunch op een bankje. In het water ligt een schip met een Katharenvlag. De schipper vertelt dat hij met de boot tot Carcasonne is gevaren, via de Maas naar Frankrijk en vandaar via kanalen en rivieren naar het zuiden. 

We lopen een honderdtal meters Nieuwveen binnen, om vervolgens langs golfvelden naar Papenveer te lopen. Daar blijkt dat we meer dan een uur op de volgende bus moeten wachten. En daarna moeten we twee of drie keer overstappen. We besluiten terug te lopen naar Nieuwveen, waar Jos een bushalte heeft gezien met hetzelfde nummer als in De Kwakel. Dat blijkt te kloppen. De informatie over de looproute in Nieuwveen blijkt op de 9292 app wat misleidend, maar we komen er toch. Een klein half uur wachten, de bus rijdt hier twee keer per uur. We zijn de enige passagiers.

Het vervolg van de route leest u hier.

Pelgrimspad: Aarlanderveen - Zwammerdam

Vrijdag 28 mei 2021

We parkeren weer onder aan de brug over de oude Rijn in Zwammerdam. We kunnen bij de brug direct het pad oppakken. De bewegwijzering is duidelijk. We zien ook stickers van het "Romeinse Limespad". Geen wonder, de Romeinse grens liep langs de Oude Rijn. In Zwammerdam zijn 6 Romeinse schepen opgegraven, drie vissersboten van uitgeholde eikenstammen en drie militaire platbodem-transportschepen van 20-34 meter lang die door de Romeinen onder andere werden gebruikt om steen over de Rijn te vervoeren. Afwisselend lopen we langs de asfaltweg en over een smal voetpad langs de Oude Rijn. 

Langs de weg zitten veel pleziervissers met hun hengel naast hun auto naar hun dobber te staren. Een van hen vraagt wat we willen wandelen, en we vertellen hem dat we via het Pelgrimspad naar Aarlanderveen willen. We tonen het op de kaart uit het boekje. Dat is volgens hem een prachtige route, langs de drie molens. Hij stelt ons gerust dat we niet tussen de koeien door hoeven, alleen een paar schapen.

We zien rechts het pad, goed herkenbaar aan de drie molens, en passeren een stel schapen. Die gaan angstig voor ons opzij. Links en rechts bloeit fluitenkruid, boterbloem, ruwe smeerwortel, prachtige gele lis, pinksterbloem en groot streepzaad. Halverwege het pad zien we een zwaan zitten. Een paar weken geleden zagen we zwanen met jongen, dus is het niet waarschijnlijk dat deze zit te broeden, redeneren we. Toch passeren we maar op de maximale afstand die het dijkje ons toelaat. Een paar honderd meter verderop passeren we opnieuw een zwaan. Deze voelt zich duidelijk wat geruster, en met reden: een prikkeldraadhek scheidt ons. Jos ziet dat deze zwaan wel zit te broeden: wat een grote eieren!

Op een rustige asfaltweg slaan we linksaf, om later langs de kerktrekvaartweg naar Aarlanderveen te lopen. Daar zijn we ooit aan het Pelgrimspad I begonnen met een wandeling van Aarlanderveen naar Papenveer. Op de een of andere manier hebben we geen van beiden veel over Aarlanderveen of van de wandeling onthouden. Blijkbaar heeft dat traject niet veel indruk op ons gemaakt.

In Aarlanderveen bekijken we even de hervormde kerk. Daarna terug. Aan het eind van de kerkvaartsweg lopen we rechtdoor een voetpad op. Hier loopt een streekpad, het Groene Hartpad. Heerlijk rustig. Langs de slootkant opnieuw gele lis, maar nu ook lisdodde en blaartrekkende boterbloem. Die laatste vind ik een leuke vondst: volgens de flora van Heukels is hij algemeen, maar ik zie hem maar zelden.

Bij de Oude Rijn slaan we linksaf en volgen deze tot aan de parkeerplaats. Het vervolg van het pad leest u hier.

Pelgrimspad 1: Zwammerdam - Ringdijk

 Woensdag 12 mei 2021

====================

We parkeren in Zwammerdam vlak bij de brug over de oude Rijn. Een 'Toeristisch Overstap Punt'. De route loopt over de brug, en we zien direct de wit-rode stickers. Die leiden ons langs de 'schuilkerk'. Hij ligt wat van de weg af, wat het fotograferen lastig maakt. Een remonstrantse kerk, gesticht in 1636, en na de Franse wreedheden van 1672 herbouwd.

Even verderop zien we van een afstand de protestantse kerk van Zwammerdam, een gebouw dat door zijn kerktoren beter als kerk herkenbaar is.

De route voert ons langs de rand van Zwammerdam. Rechts van ons zien we verschillende ingangen naar 'Ipse de Bruggen'. Een praatgrage dorpsbewoner vertelt ons dat het een grote instelling voor beschermd wonen is.

We steken een spoorbaan over en lopen onder een viaduct door. Nu komen we tussen de weilanden. Het is lekker zonnig, maar niet te heet, eigenlijk prachtig wandelweer. De berm kent kleine groepjes bomen en struiken, maar ook veel raapzaad, look-zonder-look en fluitenkruid. In de weilanden zien en horen we ganzen, waterhoentjes, zwanen, kieviten, grutto's en scholeksters. Omdat het broedseizoen is, mogen we niet de extra rustige route door de weilanden nemen, en moeten we twee asfaltwegen volgen. Gelukkig blijkt hier niet veel verkeer op te rijden. We slaan linksaf een fietspad in, opnieuw tussen de weilanden door.

We kunnen goed merken dat het voorjaar is, alles bloeit: Witte krodde, hondsdraf, gewone veldsla, echte koekoeksbloem, dotterbloem, gewone vogelmelk en watermunt.

Het laatste stuk van de wandeling loopt over een wat drukkere asfaltweg. Bij de brug, waar we een vorige keer gestopt zijn, wordt gewerkt. Die 50 meter smokkelen we, en we keren rechtsomkeert om dezelfde route terug te volgen.

Het vervolg van het pad leest u hier

Pelgrimspad 2 : Viermannekesbrug - Spoordonk

Donderdag 28 april.

Vannacht en morgen verwacht men regen, dus we willen vanmiddag de voortent van de caravan droog inpakken. Daardoor blijft er vanmorgen weinig tijd voor een lange wandeling. 

We parkeren in Spoordonk op een parkeerplaats vlak bij het wandelpad. Het is zonnig, en we wandelen heerlijk langs de Beerze. Die is hier van een aantal lage stenen dammetjes met kleine stromversnellingen voorzien, in de hoop dat vissoorten toch hogerop kunnen komen om te paaien. Klein probleempje is misschien dat een paar van deze dammetjes geen uitsparing voor een stroomversnelling hebben.

De Beerze kronkelt (meandert) hier naast de oude, gekanaliseerde stroom. Het fluitenkruid begint lekker uit te lopen. In de berm zien we gewone duivekervel, vogelmuur, opnieuw vogelkers, en gewone veldsla. 

Voor we het weten is de wandeling voorbij en zijn we via de andere oever terug bij de auto in Spoordonk.

Terug naar de camping, voortent inpakken en terug naar Den Haag.

Pelgrimspad 2: Kampina - Viermannekensbrug

Dinsdag 27 april 2021

Het is Koningsdag, dus het zal wel druk zijn. We proberen vroeg op pad te gaan, maar toch is het half tien voor we in de benenwagen zitten. We nemen inmiddels vertrouwde landwegen naar het begin van ons traject. Het is nog betrekkelijk rustig, maar toch komen we op een vrij kort stuk drie wandelaars en vier fietsers tegen. 

We passeren een 'verlaten boerderij'. In WO2 hield het verzet hier Duitse soldaten gevangen, maar liet deze vlak voor de bevrijding vrij. De vrijgekomen soldaten gaven de boerderij eigenaren aan, en de twee eigenaren werden door de Duitse bezettingsmacht vermoord.

Verderop komen we in het dal van de Beerze. De loop van dit beekje is fors onder handen genomen. Gedeeltelijk meandert het nu door een drassig veld, maar verderop is het nog bijna helemaal gekanaliseerd. Het is druk met wandelaars. Toch vinden we een plekje om een boterham te eten. We wandelen dezelfde route terug. In een van de natte gebieden zien we nu roze bloemen. Waterviolier, een mooie vondst. Op verschillende plaatsen staat de Amerikaanse vogelkers prachtig wit in bloei.

Het laatste stukje naar de camping loopt over een asfaltweg. De drukte valt hier echt op. De fietsers staan nog net niet achter elkaar in de file.

Het pelgrimspad deel 2 begint bij Den Bosch. Vanaf Den Bosch hebben we nu 29 kilometer gelopen. 

Pelgrimspad 2: Vught

 Donderdag 22 april 2021.

We parkeren bij Fort Isabella, waar we op 10 maart geeindigd zijn. Naast ons staat een autootje met een wat ouder echtpaar dat vandaag hetzelfde traject van het pelgrimspad wil wandelen. 

Bij het voormalige fort steken we een parkje in. Al snel komen we langs een brede vaart, waar het heerlijk rustig wandelen is. In het gras groeien volop pinksterbloemen. Mooi lichtroze van kleur. Het is frisjes, de lucht is grotendeels lichtgrijs bewolkt. Door stevig door te stappen houden we onszelf warm. Het andere echtpaar loopt een eind voor ons uit. We gaan linksaf het bos of park in. 

We wandelen langs drie lunetten. Lunetten zijn kleine maanvormige vestingen die onderdeel zijn van een grotere linie. Ze dateren uit de 19e eeuw. De lunetten zijn nu begroeide eilandjes waar vogels heerlijk  kunnen broeden, ongestoord door uitgelaten honden. 

Er breekt af en toe een zacht zonnetje door. We komen het echtpaar dat op de parkeerplaats naast ons stond, weer tegen en maken een praatje. Ze hebben bijna alle Lange Afstands Wandelpaden in Nederland gelopen. Na de lunch lopen we langs kamp Vught. In WO2 was dit een concentratiekamp naar Duits model. Geen doorgangskamp, zoals de twee andere kampen, maar een waar echt geproduceerd werd. 

We eindigen op het punt waar we op 6 pril 2018 een wandeling begonnen zijn, al oogt het niet bekend. Via een iets kortere route wandelen we naar de parkeerplaats terug.

Pelgrimspad 2: 't Eind - Kampina

Maandag 19-4-2021 Pelgrimspad: Kampina

Vandaag zijn we aangekomen op camping de Rozephoeve. Klein en rustig, zoals we het graag hebben.

Vlak bij de camping begint het Brabants vennenpad. Hoewel het al over vijven is, willen we toch een stukje wandelen. Langs een bos lopen we naar de 'Kampina', een heideveld / grasvlakte waar een aantal loslopende paarden en runderen proberen het gras in toom te houden. De paarden zien  we in de verte grazen, van de runderen zien we alleen de sporen. Het is een prachtig gebied: de route slingert zich tussen vennen en poelen door. Ik zie minstens 3 soorten katjes aan de bomen. 

Het avondzonnetje breekt door en we komen bij een bosrand. Deze bosrand volgen we tot we via een zandweg terug kunnen keren naar onze aanlooproute.

Fotoos zitten er nog niet bij, ik hoop deze later toe te voegen.

Dinsdag 20-4-2021 Pelgrimspad: 't Eind - Kampina

Vanaf de camping lopen we over asfaltwegen tussen bos en campings. De bedoeling is om via een korte weg naar 't Eind te lopen, en dan via de route naar het Kampina gebied te wandelen/ We passeren camping de Parel, een Nivon huis en camping de Reebok. Soms valt onze route een stukje samen met het Brabants vennenpad, een streekpad van ruim 230 km. Het asfalt is druk met auto's en fietsers, maar toch goed beloopbaar. Wanneer we een brede zandweg inslaan, blijven de vele fietsers. Zo rustig als het gisteravond was, zo druk is het nu. In de berm bloeit gevlekte gele dovenetel, winterpostelein, paarse dovenetel en witte dovenetel. We steken een spoorbaan over, en komen op een fietspad dat al even druk is als de zandweg daarnet. Langs de kant staat het Amerikaans krenteboompje uitbundig in bloei. Citroengeeltje en kleine vos vliegen vrolijk rond. Twee oranjetipjes, een oranje en een witte, dartelen om elkaar heen. Waar de eitjes heen moeten weet ik niet, want ik zie nergens look-zonder-look.

Links van ons passeren we kasteel Nemerlaer. Geen verdedigingswerk, alleen een familiekasteel. Het wordt nu  beheerd door een stichting.

Daarna komen we bij een drukke weg. Aan de andere kant ligt 't Eind, een klein gehucht. We keren terug langs het kasteel. We passeren kleine beekjes met zwanen,  Op de zandweg is het nog steeds druk met fietsers. Gelukkig kunnen we nu halverwege een zijpad inslaan. Ook hier is een fietspad, maar zodra we een wandelpad in lopen wordt het rustig. 

We lopen om het Belverstven heen. Het ven is groot, maar we zien maar weinig waterleven. Een paar ganzen verstoren de stilte met hun kenmerkende gak-gak geroep.

De aarde om het ven is zwart, wat meestal vruchtbaar betekent. Ik zoek dan ook niet lang naar zonnedauw. We zijn blij wanneer we op de route uit komen waar we gisteren gelopen hebben. Terug naar de camping en de caravan.