GR5 - Vlaanderen : Wouwse Plantage - Vleet/Hoek.

Zaterdag 2 april 2022

We parkeren op de hoek van de Golfbaan bij Wouwse Plantage waar we een paar weken geleden omkeerden. Bij het uitstappen merk ik dat ik mijn camera vergeten ben, u zult het met foto's van mijn mobiel moeten doen. Vanaf het vorige eindpunt lopen we rechtdoor. De halfverharde zandweg loopt prettig. We wandelen door een gemengd bos van loof en naaldhout. Er groeit bijzonder veel rhododendron, maar jammer genoeg staat die nog niet in bloei. Een omweggetje langs een akker, omdat een deel van het landgoed Wouwse Plantage is afgesloten. Wel zien we het kasteel / landhuis in de verte liggen. Een deel van het bos wordt kaal gehakt, zo te zien voor bebouwing. We steken een asfaltweg over en wandelen langs nog meer rhododendrons. Zelden zie ik zulke hoge exemplaren. Er bloeit weinig, hier en daar staat het speenkruid in bloei.

We passeren bij Vleet de Belgisch-Nederlandse grens. Een mooie oude grenssteen markeert de lijn. Het zonnetje dat ons tot nu toe gezelschap hield, houdt het voor gezien. In een gure wind lopen we tussen de akkers en weilanden. Op de Bergschebaan slaan we rechtsaf. Na een paar honderd meter komen we het streekpad Brabantse Wal. Dit voert ons terug naar Nederland (weer een oude grenspaal) en dan over smalle, kronkelende voetpaden door een divers bos. Zomereik en verschillende katjes dragende bomen. Wanneer we weer bij de GR5 aankomen, volgen we deze terug naar Wouwse Plantage. Gedaan: Bergen op Zoom - Vleet.

Biesboschpad: Strijen - Maasdam

Donderdag 17 maart 2022

Vanuit Maasdam rijdt er twee keer per uur een bus naar Strijen. We hoeven dus niet lang te wachten. In Strijen zijn de stickers niet dik gezaaid, iets wat we ook verder dit traject af en toe zien. Of juist niet zien, net hoe je het bekijkt. Bij het verlaten van Strijen passeren we en herinneringsmonument voor 3 Joodse families die hier in de 2e WO zijn weggevoerd.

We volgen een schelpenpad, en na het gemaal een graspad tussen twee sloten door. We lopen tussen riet en riet. Niet heel spannend, wel rustig. Er zitten vreemde ribbels in de aarde, misschien van bandensporen. Het loopt vermoeiend. Links is een vogelgebied. Bij een vogelhut staat een bordje dat hier Dwergganzen en ik meen rietganzen voorkomen. Een vogelaar verderop heeft het over Kolganzen. Ganzen zijn er in elk geval in overvloed.

Cillaarshoek is een vreemd plaatsje. Niet omdat het een dijkdorp en dus een lintdorp is, maar omdat het arbitrair in 2 gemeenten is verdeeld. De scheidslijn loopt midden door het dorp. Al snel lopen we langs een dijk. MInder avontuurlijk, maar de kilometers stappen wel gemakkelijker weg.

We passeren het gehucht Zwanegat, en veel inwoners hebben iets met zwanen. En inderdaad zagen we even voor het dorp een koppel zwanen. Speenkruid komen we op verschillende plaatsen tegen langs de oevers van sloten. Het kerkje in de St. Anthoniepolder stamt uit de 13 eeuw. We bewonderen de buitenkant.

Onderweg komen we verschillende dode reigers tegen. Klaas, die vandaag weer met ons meeloopt, googelt en vindt een melding dat we gevraagd worden dode vogels te melden ivm vogelgriep. We kunnen daarvoor een app fixi gebruiken. Maar welke soort melding? Afval langs de weg? Last van ongedierte? De lokatie is het volgende. Ik krijg wel een kaartje van de omgeving, maar moet zelf op het kaartje aangeven waar ik sta. Op een lange dijk zonder bijzondere herkenningspounten wordt dat lastig. Na nog een paar van dat soort issues geef ik het op.

In Maasdam drinken we nog een kopje thee of koffie bij 'Joep' voor we terugrijden.

Gedaan: Geertruidenberg - Maasdam, 51km.

GR5: StayOK - Wouwse plantage

Zaterdag 12 maart

De GR5 is in Belgie wat het Pieterpad in Nederland is. Het loopt van Hoek van Holland naar Nice. De E2 volgt hetzelfde traject, maar begint in Ierland aan de Atlatische kust. 

Vandaag beginnen we bij Bergen op Zoom voorzichtig met het boekje dat het Vlaamse deel beschrijft. Het stuk van Hoek naar Bergen op Zoom hebben we al gehad. We zijn onderweg naar familie in Zeeland, dus het worden maar een paar kilometer.

Vanaf de StayOK volgen we eerst een asfaltweg. 

Voorbij een open tracé met leidingen van Antwerpen naar Rotterdam lopen we door het bos. Volgens een app zou dit de zwavelzwam zijn.

Het wordt nu echt rustig.  Zandwegen. Groen. Het doet mijn zenuwgestel voelbaar goed. Bij de golfbaan van Wouwse plantage keren we terug naar de auto. 

Biesboschpad: Strijensas - Strijen

Donderdag 3 maart We vergeten het pontje. We parkeren op de natuurparkeerplaats in Strijensas. Vandaar pakken we de route naar Strijen. Het dorpje is klein en ademt een 'ons kent ons' sfeertje. Zolang de vakanties er niet zijn, natuurlijk, want er kunnen meer mensen in de jachthaven wonen dan in de huisjes.

We wandelen rechtdoor en komen tussen de akkers en weilanden. Een zilverreiger vliegt weg tegen de tijd dat ik mijn camera heb ingesteld. We zijn met zijn 3-en, Jos, onze zoon Klaas en ik. We volgen een stukje rustige asfaltweg voor we een brug over steken naar een nog rustiger asfaltweg. Onderweg passeren we wat speenkruid, helaas te diep in de sloot om met mijn gewone lens te fotograferen. Sluisjes en informatiepanelen vertellen over de Elizabethsvloed en het herwinnen van delen van de grote polder waaruit later de Bieschbos is ontstaan. In Strijen zijn ze milieubewust bezig, ik zie veel huizen met een overdaad aan zonnepanelen.

In Strijen missen we net het busje terug naar Strijensas. We lunchen op een bankje langs het water. Daarna wachten we bij de bushalte. Een minder mobiele oudere dam komt ons gezelschap houden. Ze wil van 'Strien' terug naar 'Sas'.

Het busje komt. Het is een vervangend busje, en de rit is gratis. De chauffeur kent haar klantjes en zet haar voor de huisdeur af.

Terug in 'Sas' pakken we de dagwandeling er bij. We hebben er nog maar 5 km op zitten, en de grote rondwandeling zou 4,7 km zijn. De oeverlanden van het Hollandsch Diep zijn een mooi terrein, dat we vanaf de 'motte' uitkijktoren goed kunnen overzien. Vanaf een brug wordt het laarzenpad. Aan het eind van de lus houdt het voor ons op. We lopen terug via een kortere lus. Een mooi gebied, maar voor planten waren we er nog te vroeg in het seizoen. Ja, klein hoefblad. Altijd leuk om voorjaarsbloeiers te zien.

Gedaan: Geertruidenberg - Strijen, 38 km.
v

Biesboschpad: Hooge Zwaluwe - Lage Zwaluwe - Moerdijk

Woensdag 23 februari 2022

Een paal met informatiebord vertelt over een schoolmeester die tot twee keer door de Duitse linie sluipt om de komende Poolse bevrijders de kaarten van de ondergrondse te overhandigen.

Langs de slootkant staat het speenkruid vrolijk in bloei.

Daarna volgt een mooie tocht langs de 'Zwaluwse Haven', een langgerekt water dat naar de Amer loopt.

Over de dijk lopen we verder langs de Amer, die bij Lage Zwaluwe overgaat in het Hollandsch Diep. Al wandelend praten we over de Diepe Zaken. In Lage Zwaluwe drinken we (mijn vrouw, ik en onze zoon Klaas) een kopje kofie en thee in een gezellig tentje bij de haven. De carnavalsschlagers staan al op.

Daarna lopen we langs het Hollandsch Diep onder de spoorbrug en Moerdijkbrug door naar Moerdijk, waar we nog even het haventje bekijken voor we naar huis terug rijden.

Gedaan: Geertruidenberg - Moerdijk, 24 kilometer.

Pelgrimspad: Bleskensgraaf - Hardinxveld

Dinsdag 8 februari 2022. We parkeren bij station Boven-Hardinxveld. We halen nog net de trein, die ons keurig naar Sliedrecht brengt. Een bus brengt ons naar busstation Papendrecht, en een tweede bus naar Bleskensgraaf. Dat laatste is een overstap met 0 minuten overstaptijd, maar de chauffeuse van de bus is zo vriendelijk even te bellen.

Bleskensgraaf komt nog bekend voor, en langs de kerk lopen we naar de rand van het dorp. De lucht is grijs, en in de loop van de middag is er kans op lichte buien. We zetten er daarom stevig de pas in. Rechts van ons loopt de Graafstroom. De naam suggereert dat die wel eens gegraven kan zijn. Misschien wel in opdracht van de Graaf van Holland. Over een leuk boogbrugje steken we de stroom over. Aan de andere kant klimmen we over een paar hekjes en lopen door een weiland en passeren een mooie molen, de Middelmolen. Het wandelt hier heerlijk rustig. Wel staat er een stevige, koude zuidwestenwind. Voordeel van dit jaargetij is wel dat er geen koeien in het weiland lopen.

Aan het eind van het weiland steken we de weg over en stuiten op een nadeel van dit jaargetij: het volgende weiland is niet alleen modderig, de boer heeft het gewoon compleet op slot gegooid. Dat is natuurlijk zijn goed recht. Er is geen overstapje. Nee, over dit hek gaan we niet klimmen. En we gaan geen boer boos maken. We raadplegen Google maps, we raadplegen de gfx kaart op onze mobiel, we raadplegen het boekje en besluiten rechtsaf om te lopen. Via de Kweldamweg bereiken we de Wervenkampweg. Hier is een fietspad dat we volgen tot de N214. Helaas is hier geen fietspad langs. Ons idee om hier terug te lopen naar het eind van het afgesloten weiland valt in het water.

We zijn gedwongen om de Wervenkampse weg verder te volgen tot het Oosteinde. Over het Oosteinde kunnen we eindelijk terug naar de route. In de tuinen van de bewoners bloeien sneeuwklokjes en krokusjes. Intussen hebben we naar schatting een kilometer of 2 a 3 omgelopen. Een van de huizen draagt de naam Jahweh Jireh, wat betekent: De Heere zal voorzien, een uitspraak die wijst op een diep vertrouwen op God. De Zwijnskade is een asfaltweg. Pas wanneer we bijna bij de Betuwelijn zijn, slaan we links een halfverhard en later onverhard pad in. We krijgen weer rust om ons heen. In deze tijd van het jaar bloeit er niet veel, maar een enkel fluitenkruid plantje doet zijn uiterste best een paar bloemetjes te produceren. In de weilanden staan schapen met horens. Welk ras dat is, is niet duidelijk.

Door de regen van het afgelopen weekend is het pad hier en daar welk glibberig van de modder. Dat geldt nog sterker op het tweede stuk van het pad: dat is een aaneenschakeling van modderpoelen. Gelukkig hebben we stevige wandelschoenen met voldoende profiel onder de voeten. Desondanks zijn het vanavond wel twee broeken die de was in kunnen. Het zwakke zonnetje dat af en toe door de wolken breekt, kan niet alle modder op slag laten opdrogen. De hele wandeling zien we zwanen en futen in het water. Soms vliegt er een formatie ganzen door de lucht.
Bij de bouw van de Betuwelijn was er nogal wat kritiek: zou die zijn geld wel opbrengen? Dat kan ik niet beoordelen, maar we zien wel dat hij intensief gebruikt wordt. In het uur dat we er langs wandelen, passeren ons minstens 5 treinen.
In Hardinxveld kopen we bij een buitenkraampje een zak hazelnoten.

Het is nog 3 kilometer naar Boven-Hardinxveld. Maar door de omweg en de modder zijn we moe. We nemen de trein naar Boven-Hardinxveld.

Gedaan: Amsterdam - Hardinxveld en Boven-Hardinxveld - Gorichem.

Marskramerpad: Wilp - Deventer

Donderdag 20 januari 2022

Vandaag wordt afwisselend weer verwacht: zon, wolken en winterse neerslag. We parkeren in Wilp in de Dorpstraat. Genoeg ruimte. Bij de kerk pakkken we het pad weer op. De route voert opnieuw langs de IJssel. Door de lucht vliegen grote zwermen ganzen, duidelijk herkenbaar aan hun V-formatie. Ze volgen de IJssel naar het noorden. Willen ze terug naar Scandinavie? Nu al? Het is pas januari. Een kilometer noordelijk zien we het antwoord. Honderden ganzen hebben zich op een weiland en op een meer in de uiterwaarde van de IJssel verzameld. De ganzen zijn niet groot, reden voor ons om het op de kleine rietgans te houden.

Het is zonnig, en er staat een scherpe, koude noorden wind. Het verbaast me niets dat er vanmiddag neerslag wordt verwacht. We lopen onder de IJsselbrug van de A1 door. Een eletrisch voetpontje brengt ons snel naar de overkant. We volgen het Marskramerpad door Deventer. Maar dat voert niet door de leuke winkelstraten. En die kent Deventer volop. We bewonderen de buitenkant van de Lebuinuskerk. En we kopen Deventerkoek bij Bussink. Daarna terug naar ons pad. Op een bankje in het park eten we onze lunch. Het station is vlak bij. We nemen de trein naar Twello, en gaan met de bus terug naar Wilp.

Gedaan: Den Haag - Deventer.
Nog te gaan: 129 km.

Deze midweek zit er op. Morgen terug naar huis.

Marskramerpad: Klarenbeek - Wilp

Dinsdag 18 januari 2022

Vanaf station Klarenbeek lopen we door het kabouterbos naar het pad. Een zandweg, hard door de regen van de afgelopen weken. De lucht is grijs, en heel soms lijkt het te gaan miezeren, maar dat kan ook de laaghangende nevel zijn. Maar het Appense bos is een mooi gemengd bos. Natuurlijk bloeit er nog niets. Bij het buurtschap Appen komen we meer in open terrein. De akkers die we passeren zijn kaal. Afgekapte stengels wijzen op maisbouw. Dat zagen we gisteren ook, al kwamen we ook een aardappelboer tegen.

We passeren het juffersgat, een plas die is ontstaan door een dijkdoorbraak. We lopen langs de Voorsterbeek, niet heel breed, en het is nauwelijks voorstelbaar dat die niet zo heel lang geleden voor een dergelijk gat kon zorgen.

We komen in de buurt van de IJssel, en volgen de winterdijk. Ook hier zijn af en toe kolken te zien. De winterdijk is het eerste deel begroeid, en wat een mooi effect creeert. We komen twee wandelende echtparen tegen, een van hen loopt ook het Marskramerpad. We moeten even terug naar een provinciale weg om een prive landgoed te passeren. Dan verder over de winterdijk. Soms zien we in de verte de IJssel liggen.

Bij Wilp stoppen we bij de kerk. Een groot gebouw voor zo'n klein plaatsje. De eerste kapel hier is gebouwd door een angelsaksische monnik, Liafwin, beter bekend als Lebuïnus. De oudste delen van de kerk dateren uit de 11e eeuw.

Gedaan: Den Haag - Wilp.
Te gaan: 146 - 11 = 135 km.

Marskramerpad - Beekbergen - Klarenbeek

Maandag 17 januari 2022

Deze week een midweekje Landal bij Beekbergen. We rijden uit Den Haag regelrecht naar Klarenbeek. We parkeren op een kleine parkeerplaats voor een klein stationneke.
Hier nemen we de trein naat Apeldoorn, en daar de bus naar Beekbergen. Het is zo lang geleden dat we van Hoenderloo naar Beekbergen zijn gewandeld, dat we ons van de omgeving niets meer herinneren. We stappen uit bij halte De Smittenberg, genoemd naar het restaurant op de hoek. Het pad loopt hier vlak langs en voert ons langs de rand van Beekbergen. Na Beekbergen lopen we met links akkers en rechts bos. Het weer is vrijwel droog, maar wel grijs bewolkt. Af en toe doet de zon een moedige maar vergeefse poging om door het wolkendek heen te breken. Het landschap ik heel licht glooiend, wat na alle Hollandse wandelingen een leuke afwisseling vormt.

Op een onbewaakte spoorwegovergang steken we een enkelspoor over. Oosterhuizen lijkt een rustig gehucht te zijn. In de Beekbergense beek groeit een waterplant die ik niet ken, en ook Obsidentify kan hem niet op naam brengen. Langs de beek gaan we richting Klarenbeek. Daar lopen we grotendeels omheen. De voormalige R.K. kerk is nu een buurthuis. Het is er druk, mogelijk doordat een basisschool uitgaat.

Het bos, waaroor we naar het stationnetje van Klarenbeek lopen, wordt intensief bewoond door kabouters. Leuk gedaan. .
Gedaan:
Den Haag - Klarenbeek
Nog te gaan: 157 - 11 = 146 km.

Biesboschpad: Geertruidenberg - Hooge Zwaluwe.

Donderdag 6 januari 2022.

We waren van plan om een stuk in het Pelgrimspad te lopen dat we overgeslagen hadden, maar dat traject leek ons wat te zwaar. Eerst even weer er in komen. Jos had een nieuwe route aangeschaft, het Biesboschpad: afdruk van de St. Elisabethsvloed.

We parkeren op een klein parkeerplaatsje aan de noordkant van Hooge Zwaluwe. We hadden wat speling ingebouwd omdat de bus maar eens in het uur rijdt. De bus komt keurig op tijd. Bij de volgende halte stapt een ander wandelechtpaar in. Ze lopen dezelfde route. Ze zijn meer naar het oosten begonnen, ik meen bij Waalwijk, en hebben de complete Nederlandse kust inclusief het Grenslandpad gelopen. Bij deze route hebben ze nog maar weinig onverharde paden gezien.

c

We stappen uit bij halte stationstraat vlak voor de brug over de Donge. We zien direct stickers die ons het oude centrum van Geertruidenberg invoeren. We bewonderen de buitenkant van de Sint Gertrudiskerk. Geertruidenberg is een vestingstadje en als zodanig vaak belegerd, beschoten en verwoest. Dat geldt ook voor het kerkgebouw. Maar het staat er prachtig bij. Ook het marktplein is prachtig en staat vol oude gebouwen. Ondanks al die belegeringen en beschietingen. We nemen even een kijkje op de binnenplaats van een tuighuis / kazerne. Er werd materieel voor het leger opgeslagen, maar in de 2e wereldoorlog legerden de Duisers er een aantal van hun soldaten. Overal staan leibomen. Dat viel in Hooge Zwaluwe al op, toen we op de bus wachten, en ook hier zijn ze op de markt te zien.

Buiten Geertruidenberg lopen we over het oude bolwerk. Er staan wat oud ogende kanonnen, al heb ik twijfels of de opstelling historisch juist is. Vlak bij een klokketoren eten we onze lunch. De lucht is afwisselend bewolkt en zonnig. Er staat een aardige wind uit het noordwesten. Het is niet warm, ik schat een graad of zeven. Bij een pilaar met een opsomming van de conflicten waar Geertruidenberg betrokken was, houden we even halt. De Hoeksche en Kabeljauwse twisten is een van die oorlogen. Duurde bijna anderhalve eeuw, van 1350-1490. Adel en steden, huwelijksopvolgingspolitiek, het liep door elkaar. En er stierven duizenden mensen voor zaken die we tegenwoordig totaal onbelangrijk vinden.

Buiten Geertruidenberg lopen we langs een electriciteitscentrale en transformatoren. Het landschap rechts staat vol hoogspanningsleidingen. De Amercentrale is een steenkool- en biomassagestookte elektriciteitscentrale. We steken de Amer over en lopen langs de oevers. We passeren de jachthavens van Drimmelen. Hier is het boekje handig, omdat de stickers ontbreken. Of we zien ze over het hoofd, dat kan natuurlijk ook.

In een parkje houden we even rust. Daarna over de Herengracht, een mooi oud straatje, de klei op. Het eerste hoofdstuk van de wandeling heet "Brabantse klei", en die zien we vandaag volop. Want dit keer lopen we een kilometer of twee over "zandwegen". "Modderwegen" klopt beter, na alle regen van de afgelopen weken. Ik ben blij dat ik mijn bergschoenen aan heb in plaats van mijn gewone schoenen. Oud-Drimmelen blijkt een rustig gehucht te zijn. Het is nu even doorzetten tot Hooge Zwaluwe. Daar passeren we een paar herdenkingsplaten uit de 2e wereldoorlog. Een schoolmeester moest een plattegrond met daarop aangetekend de Duitse stellingen, gemaakt door het verzet, aan de eerste Poolsepantser pantserdivisie die hier in 1944 Brabant bevrijdde, overhandigen. Uit het bord wordt niet duidelijk of dat gelukt is.

De benen zijn stijf wanneer we in de auto stappen..

Gedaan: Geertruidenberg - Hoge Zwaluwe, 13 km.