donderdag, mei 23

Deltapad: Oostvorne - Brielle

Donderdag 23 mei 2019
We parkeren aan de oostkant van Brielle; even voorbij de Jumbo is een grote gratis gemeenteparkeerplaats. Vlak bij de bushalte, waar we helaas een half uur moeten wachten. Maar daarna zijn we met een stief kwartierke in Oostvoorne.

In Oostvoorne stappen we uit bij halte Voornestraat, maar daarna is het zoeken om het beginpunt van de wandeling te vinden. Het is lastig om de kaart uit het boekje te relateren aan de kaart van google maps op mijn mobiel. Jos ziet een bordje Kaepduin en daarmee vinden we een punt ongeveer 100 meter van het begin van de route. We wandelen door het Kaepduin, een floristisch rijk gebied met o.a. bosaardbei, groot robertskruid, duinroos en glad parelzaad. Die laatste is een nieuwe plantensoort voor me, dus mijn dag is weer goed. :)
De bewegwijzering in dit stuk is ook top.

Hierna voert het pad langs de 'boulevard', een wandel/fietspad. Aan beide zijden staan loofbomen. Zo uit mijn hoofd een aardige collectie van meidoorn, sporkehout, berk, hulst en zomereik.
Een deel van het tweede traject langs het Brielse Meer is slecht bewegwijzerd. Het is ook saai. Ja, het loopt veel over zandpaden, door natuur. Maar de natuur is jong, en niet heel interessant. Ja, we hebben een mooi uitzicht over het Brielse Meer, maar toch kan het me niet echt bekoren. Over smaak valt niet te twisten, is de leus van een cafe in Brielle, en dat geldt ook hier. Vlinders als het citroengeeltje, groot koolwitje, bruin zandoogje, oranjetipje en de kleine vuurvlinder vrolijken ons wel op.

Aan het eind van de kaart komen we bij het stenen baken. Vroeger een houten vuurtoren, waar onder een tentdoek een vuur werd gestookt als baken voor de scheepvaart. Op de een of andere manier gingen verschillende houten vuurtorens in vlammen op. Gek, he?

Wat voor het stuk langs het Brielse meer geldt, geldt nog iets meer voor het stuk langs het Oosterlandse rak. Gelukkig loopt dit wel stevig door. De drie-en een halve kilometer loopt snel weg.
Brielle blijft een leuk plaatsje. Het is ruim 3 jaar geleden dat we hier gestart zijn voor het traject naar Maassluis, en ik herinner me er niet heel veel van. Op een terrasje drinken we als besluit van de wandeling een kop thee. Goede service, en een stevige tas thee, zoals mijn vlaamse vrienden zouden zeggen.


Gewandeld: 134,2 + 11,9 = 146,1 km
Te gaan: 195,1 - 146,1 = 49,0 km

Lees hier verder.

vrijdag, mei 17

Pelgrimspad: Middelbeers - ir. van Meelweg

Donderdag 16-5-2019
We waren van plan geweest op safari op de Beekse Bergen te gaan, maar doordat er iets mis was gegaan met de kaartjes, kiezen we voor een safari op de Kuikseindsche heide. In Middelbeers wordt de parkeerplaats midden in het dorp onder handen genomen. We parkeren even bij de Jumbo.

In het dorp vinden we de route gemakkelijk. Wandelknooppunt 84 zien we niet, maar de afrembocht in de weg is duidelijk. Vandaar wandelen we een rustige zijweg in. De berm lijkt geen interessante planten te kennen. Al snel wandelen we het bos in. Mooi gemengd bos met, zo uit mijn hoofd, vooral Amerikaanse eik, zomereik en ruwe berk. De kruidlaag is, zoals in zoveel bossen, arm.

We slaan schuin rechtsaf en volgen de zandweg tot we aan de hoek van een groot heideveld komen. Verschillende vennen zijn te zien, waaronder een ondiep ven vooraan. Een grassoort met rode stengels bedekt de bodem - misschien knolrus (Juncus bulbosus). Het pad voert ons rondom het heideveld. Het pad houdt een solide afstand tot de vennen. Mijn hoop zonnedauw te vinden verwelkt.

Een paar keer vinden we prachtige dennenappels, maar zoals in zoveel bossen geldt ook hier: niets meenemen! Daar houden we ons dan maar aan.

We komen een insektenminnende opa met zijn kleinzoon tegen. Hij vertelt enthoussiast over een kevertje waarvan ik de naam alweer kwijt ben. Een bordje herinnert aan de oefenschepen waarop Duitse piloten in WO2 scheepsbombardementen oefenden.

Wanneer de route aan het eind van het heideveld rechtsaf slaat, lopen wij rechtdoor. De tweede kaart erbij nemen en vanaf Vessem de bus terug nemen is even een stap te ver. Even verderop slaan we linksaf, langs een droge beekbedding. In de berm staan de margrieten in knop. De echte koekoeksbloem staat massaal in bloei. Vanaf een bankje zien we een reiger, een steltloper, een groenpootruiter en gewone wilde eenden.

Vlak voor het punt waar we het heideveld bereikten, slaan we rechstaf. Deze zandweg brengt ons regelrecht naar Middelbeers terug. Als dank voor de parkeerservice belonen we de jumbo met een paar kleine inkopen.

Vandaag gewandeld: 5,8 km.
Gedaan: 39,8 + 5,8 = 45,6km.
Te gaan: 276,5 - 45,6 = 231,9 km.