woensdag, juni 7

Ratelaar

Vanuit huis wandel ik bij goed weer graag samen met mijn vrouw even door het nabijgelegen Florence Nightingalepark. Ondanks zijn beperkte omvang heeft dat een verrassende diversiteit aan struiken en kruiden.

Het zuiderpark is ook dichtbij, maar heeft veel sterker het karakter van een aangelegd park. "Een keurige verzameling rozenperkjes" is mijn standaardtypering daarvoor. Niets kwaads over rozen, maar als liefhebber van wilde planten vind ik die aangelegde perkjes gewoon ontzettend saai.

Maar gisteravond, 6 juni 2006, namen we eens een andere route, meer langs de Loevestijnlaan. Even voor de Melis Stokelaan draaiden we het park in, richting de vijver met de reigers. Langs een van de grasvelden langs de oever groeiden vorig jaar een aantal Gevlekte rietorchissen.


Dit jaar groeien er twee, maar wel tussen een hele serie lichtgele ratelaars.

Nu komen er sinds jaar en dag drie soorten ratelaars in Nederland voor, de grote ratelaar (Rhinanthus angustifolius), de kleine ratelaar (Rhinanthus minor) en de Harige ratelaar (Rhinanthus alectroluphus).

Van de eerste twee moet ik eerlijk toegeven dat ik deze moeilijk uit elkaar kan houden. Volgens de Heukels flora zit het verschil o.a. in de afmeting van de snavel, een kwestie van 1 a 2 millimeter.

Bij allebei is de kelk kaal. En deze hier heeft een duidelijk behaarde kelk. Ergo: de behaarde ratelaar. Snel een aantal foto's genomen. Leuk. Op de terugweg in de kruidentuin nog een salvia officinalis geschoten, altijd aardig.

Onderweg naar huis rijzen er toch wat twijfels. Want die harige ratelaar komt volgens de Heukels flora alleen in Zuid-Limbrug voor. Thuis gekomen blijken we al een artikel over de harige ratelaar op wikipedia te hebben. En over het geslacht, en over de twee andere soorten. Wel is het een mooie aanleiding om het artikel over het geslacht eens uit te breiden met soorten buiten Nederland. Want mijn alpenflora heeft een stuk of wat soorten die in ons kikkelandje niet voorkomen.

Het artikel over het geslacht ratelaar is ooit geschreven door Marco Roepers, een predikant in het noorden des lands die floristiek als hobby heeft.

Daarbij blijft natuurlijk de vraag kleven: hoe komt de harige ratelaar in het Zuiderpark verdwaald? En is het wel de harige ratelaar? Want de alpenflora toont nog een ratelaar met een behaarde kelk.

15/6: een week later, zonder dat ik er aan toegekomen ben om het uit te zoeken. Tijd voor een mailtje aan de gemeente den Haag.
Een reactie plaatsen