zaterdag, juni 21

Nederlands kustpad deel 2: Castricum - Bergen

Zaterdag 21 juni

File. Op zaterdag. Dat was een maand terug ook al, toen we over de A4 reden. Het kost ons nu drie kwartier extra.
We parkeren bij het Zeehuis in Bergen. 1 euro 90 per uur? Die 10 euro per dag is bijna net zoveel als de 12 euro die ik bij de jaarbeurs in Utrecht kwijt ben.En we staan niet eens aan de boulevard! Gelukkig staat er genoeg op mijn chipkaart.

Wel hebben we het geluk snel de bushalte van de bus naar Alkmaar te vinden. Dat is maar goed ook, want die komt al 4 minuten later. In Alkmaar nemen  we de trein naar Den Bosch, die een kwartier lang voor ons klaar staat voor hij ons in 10 minuten naar Castricum brengt. Met bus 686 rijden we naar camping Bakkum.

Een bordje bij de ingang van het duinterrein herinnert ons er aan dat er kaartjes nodig zijn.Terug naar Johanna's hof. Hier is het parkeren gratis. Hum. Voor 3,40 chip ik twee toegangskaartjes.

De route is goed aangegeven. We wandelen door de bossen van het binnenduin. Het is afwisselend wandelen. De eerste kilometertjes gaan snel. Wanneer we in het open gebied komen, groeit er een groep planten die ik niet ken. De bloemen vormen een soort van trompet. Duidelijk niet een lid van een van de grote families. Het ziet er uit als een ontsnapte tuinplant. Wat bladeren in de oude Tirion Nieuwe plantengids brengt me bij de pijpbloem. Die kende ik nog niet.



Verder is er natuurlijk veel duindoorn, witte abeel, kruipwilg, slangenkruid en zomereik. Op een andere plaats ontdek ik de paarse bloemen van de kuifhyacint. Een tweede plant die ik nog niet eerder gezien heb.

Enkele malen lopen we een stukje op met een oudere man, die het Nederlands kustpad volgt. Hij is in Sluis, in Zeeland, begonnen. Some halen we hem in, andere keren haalt hij ons in, zoals wanneer ik een blauwe bremraap determineer.

In Egmond aan Zee lopen we over de boulevard. Hier groeit de blauwe zeedistel,  soms ook bij de tuinhekjes van bewoners. In sommige tuinen groeit helmgras of andere duinplanten. Een bewoonster heeft een tuin vol rimpelroos. En waarom zou je een hoop moeite doen voor mediterrane planten als er al prachtige bloeiers staan?

Ten noorden van Egmond aan Zee brengen de duinen ons een verrassing: talloze volkstuintjes. Ze lijken razend populair te zijn. Gewoon midden in het duinlandschap. Bij veel tuinhuisjes staan regentonnen. We zien onder andere aardappels en prei. De akkertjes zijn vaak afgegraven tot even boven het grondwater. Tsja, vroeger deed men in de vissersdorpen ook aan landbouw in de duinen. Dus waarom niet? Het is een omgeving waar je wel tot rust komt. En zo kweek of bewaar je wel het zeedorpenlandschap van en voor de toekomst.

Verderop mogen we onze weg zoeken langs witte paaltjes. Het is een prachtig duinlandschap. Grote ratelaar, duinroos, kruipwilg, kruipend stalkruid, geel walstro en andere planten bedekken de bodem. Veel mul zand maakt het lopen zwaar. we zijn dan ook blij als we eindelijk bij Bergen arriveren. Er zit ruim 17 kilometer op, al mogen we iets meer kilometers afstrepen door een eerder traject.

Gedaan: 171+20,5=191,5km
Te gaan:  232,4-191,5=40,9 km





Een reactie plaatsen