woensdag, oktober 12

Veluwe zwerfpad: Oosterbeek - Wolfheze

Woensdag 12 oktober 2016

We parkeren in Oosterbeek op dezelfde plek als gisteren aan de Graaf van Rechterenweg. Hond Maiky, gisteren opgehaald, heeft er zin in. Maiky heeft er zin in en trekt regelmatig. Het commando 'Volg' werkt telkens maar kort. We houden hem op de Graaf van Rechterenweg kort aan de lijn, want ondanks het rustige karakter van de weg vertrouwen we hem nog niet bij verkeer. Hotel Dreyenoord was voor de Britse militairen, die hier in '44 vochten, als naam niet goed uit te spreken. Zij noemden het daarom the white house. In de berm bloeit de reuzenbaLsemien.

De weg loopt door het bos in. Gisteren liepen we door landgoederen, dit is veel meer echt bos. Links opent zich een mooi stuk heide. Hier kan Maiky ook lekker los lopen. Hij geniet zichtbaar en luistert goed. Een fietser is ideaal om de schrik op het lijf te jagen, maar ook hier doet een kort commando wonderen. Toen ik vanmorgen dit traject op de kaart bekeek, had ik mijn zorgen over de bewegwijzering. Deze blijkt juist in het lastige deel van het traject, over smalle bospaadjes, prima verzorgd te zijn. We passeren de 'wodanseiken', zo genoemd door enkele schilders uit de 19e eeuw, en een 'duizendjarige den', die rond 1600 zijn eerste groene sprietjes voorzichtig boven de grond uit stak. Door de wind vallen er voortdurend eikels naar beneden. We horen ze overal rondom ons heen vallen en eentje landt er in mijn nek. Het zijn intieme paadjes langs een drooggevallen beek, dat kronkelend door het bos loopt. Dat maakt het voor mij wel een afwisselender en mooierre tocht dan gisteren.

Bij de Wolfhezerheide staan bordjes dat honden aangelijnd moeten zijn vanwege grote grazers. Tot twee keer toe komen we andere hondenuitlaters tegen< Beide keren lopen hun honden los. Maiky gedraagt zich, ondanks dat hij aangelijnd is, prima. In een sprengbeek zijn vrijwilligers bezig met uitdiepen en schonen. Even verderop bloeit een distel die me bij determinatie naar de kale jonker leidt. Hoewel de heide uitgebloeid is, is het een mooi landschap met leuke doorkijkjes.

Aan de overkant van het ecoduct overde A50 kan Maiky weer los lopen. Het grijskruid bloeit langs het pad. Voor we het weten zijn we bij het station in Wolfheze. De sprinter brengt ons in 5 minuten naar Oosterbeek terug.

Vandaag gewandeld: 9 km
Totaal gewandeld: 10,9 + 9 = 19,9 km
Te gaan: 287,2 - 19,9 = 267,3 km
Een reactie plaatsen